Codzienne wspomaganie sensoryczne – sposoby

Poza ćwiczeniami i zajęciami mającymi wartość terapeutyczną programy sensoryczne powinny zawierać modyfikacje środowiskowe i zadaniowe, umożliwiające dziecku lub nastolatkowi pełniejsze uczestnictwo w codziennych czynnościach.

„Program sensoryczny musi być skrojony na potrzeby każdego klienta. Spersonalizowane rekomendacje mogą obejmować następujące zajęcia i modyfikacje:

  • Pobudka: uściski, masaż szczotką, odtwarzanie aktywizującej muzyki, prysznic z użyciem żelu i peelingu o przyjemnym zapachu, spożywanie śniadania zawierającego produkty białkowe zamiast samych węglowodanów.
  • Przed szkołą: taniec, podskoki, wejście po schodach zamiast jazda windą, jazda na rowerze lub hulajnodze do szkoły.
  • Przybycie do szkoły: wcześniejsze, aby uniknąć tłumów gromadzących się w holu szkolnym, wyciszenie podczas czytania książki, bieganie wokół sali gimnastycznej lub po dziedzińcu, aby pozbyć się nadmiaru energii.
  • Częste przerwy: sensoryczne „przekąski”, na przykład pajacyki, pompki przy ścianie, szybki bieg lub odpoczynek od dużego pobudzenia w ciemnym, cichym pomieszczeniu.
  • Pora obiadu: wykonywanie ćwiczeń ruchowych przed przystąpieniem do posiłku, ssanie miętówki lub kwaśnego cukierka, aby „obudzić” buzię przed jedzeniem.
  • Specjalne zajęcia, np. plastyczne, muzyczne, ruchowe, noszenie słuchawek tłumiących hałas, wdychanie ulubionych olejków eterycznych, aby zdusić nieprzyjemne zapachy, stosowanie odczulającego masażu dłoni przed sięgnięciem po brudzące materiały.
  • Po szkole: dokonanie oceny zajęć i dobranie tych tych właściwych, zaspokajających potrzebę uspokojenia się lub uwolnienia tłumionej energii dziecka.
  • Praca domowa: siedzenie na fotelu typu Ball Chair lub nadmuchiwanej poduszeczce, używanie przedmiotów uspokajających dłonie, żucie gumy, usunięcie z powierzchni biurka niepotrzebnych przedmiotów, używanie nierażącego światła punktowego.
  • Pora jedzenia: intensywne ćwiczenia pobudzające zmysł przedsionkowy przed przejściem do stołu, pomoc w roznoszeniu talerzy i półmisków; używanie sztućców z odbudowanym uchwytem, aby było łatwiej się nimi posługiwać, umieszczanie małych porcji na talerzu, aby uniknąć przeciążenia wzrokowego.
  • Pora spania: rozpoczęcie czynności poprzedzających sen godzinę wcześniej, np. „rozrabianie”, ciepła kąpiel, masaż pleców i stóp, czytanie.
  • Sen: używanie ciężkiej kołdry, miękkiej pidżamy i pościeli, maszyny wytwarzającej biały szum i – jeśli trzeba – lampki nocnej lub wyłączenia światła.

Również w tym przypadku należy pamiętać, że są to jedynie pewne ogólne, typowe przykłady diety sensorycznej. W przypadku każdej osoby skuteczne mogą się okazać inne środki. Choć czynności zwyczajowe i konsekwencja są ważne, nie można zapominać, że tak jak zmieniają się potrzeby dziecka, tak samo muszą się zmieniać strategie diety sensorycznej” (Biel, 2015).

źródło: L. Biel: „INTEGRACJA SENSORYCZNA…”, WUJ, Kraków 2015

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: