Zabawa w pokazywanie

Zdolność do komunikowania się dzięki mowie ciała to niezbędna umiejętność społeczna

„Różnica między efektywną i nieefektywną komunikacją często polega właśnie na zastosowaniu mowy ciała. Dzieci z zaburzeniami neurologicznymi mogą się nauczyć słów, by wyrazić to, co czują, ale często mają problemy z efektywną mową ciała

Gdzie?

Wewnątrz/na dworze:

  • wszędzie

Rekwizyty:

  • Karteczki z napisanymi nazwami ciała: palec, nos, broda, oczy, kolana, głowa, ramię, łokieć, stopa, biodro.
  • Kapelusz lub miska.

Sposób zabawy:

  • Złóż karteczki i włóż je do kapelusza lub miski.
  • Dziecko wyciąga jedną z karteczek, a następnie określoną częścią ciała wskazuje jakiś obiekt w pomieszczeniu.
  • Pozostali uczestnicy zabawy, muszą zgadnąć, co dziecko wskazuje.

Uwaga: zabawa ta wymaga dużych umiejętności, zatem najlepiej nadaje się dla dzieci w wieku co najmniej ośmiu lat, które mają już pewne umiejętności językowe. Obserwowałam dzieci, które podczas tej gry przechodziły od wyraźnej niechęci i niemal sztywności ruchów do pełnego rozluźnienia, śmiechu i zachwytu, że inni potrafią wskazać obiekt, który miały na myśli.

Cel:

  • Mowa ciała – podczas tej zabawy dzieci uczą się porozumiewać za pomocą swego ciała (bez słów).
  • Współdzielenie uwagi – ta zabawa uczy dziecko zaawansowanego współdzielenia uwagi bez wywierania presji użycia komunikacji werbalnej” (Delaney, 2016).

Pomoce: 80 części ciała – darmowe cliparty 

 

źródło: T. Delaney: 101 ćwiczeń, gier i zabaw dla dzieci z autyzmem, zespołem Aspergera…”, Gdańsk 2016

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: