Reklamy
Reklamy

Andrzejkowe wróżby

zabawy z wykorzystaniem muzyki i różnych rekwizytów

Wiek dzieci: 4,5,6-letnie

Cele ogólne:

– poznanie ludowych zwyczajów i obrzędów związanych ze świętem andrzejkowym;

– uwrażliwienie na piękno tradycji i jej podtrzymywanie;

– pogłębianie wartości społecznych i pielęgnowanie uczuć intelektualnych, estetycznych, społecznych w kontaktach z rówieśnikami

Cele szczegółowe (dziecko):

– zna zwyczaje i tradycje andrzejkowe;

– umie wyrażać uczucia i przeżywać radość zabawy z kolegami i koleżankami

– potrafi współpracować w grupie;

– umie odczuwać radość z własnej twórczości

Metody:

– czynne – zadań stawianych do wykonania,

– ekspresji ruchowej

– percepcyjne – obserwacji i pokazu,

 Formy pracy:

– grupowa

– zespołowa

– indywidualna

 Środki dydaktyczne:

#arkusz #ASD #Asperger #AspieZaklinaczka #autyzm #czytanie #dostosowanie #edukacja #emocje #IPET #kolorowanie #komunikacja #lekcja #logopedia #metody #MikiLittleAspie #mindfulness #motoryka #mowa #nauczyciel #pedagog #percepcja #pozytywnyprzekazwspektrum #premium #przedszkole #psycholog #rewalidacja #rozwój #scenariusz #sensoryka #SI #społeczne #SylwiaBagińska #szkoła #terapia #tus #uczeń #umiejętnościspołeczne #uwaga #uważność #zabawa #zajęcia #ZespółAspergera #zmysły #ćwiczenia

Reklamy
Reklamy


Skomentuj

Wpisy na stronie

  • Klubokawiarnia Życie jest fajne

    Pierwsza w Polsce kawiarnia, w której pracownikami są osoby z autyzmem „Już w lutym na mapie Warszawy pojawi się niezwykłe miejsce. To pierwsza taka klubokawiarnia…

  • Gamifikacja – nauka przez działanie

    Gamifikacja – nauka przez działanie

    Gamifikacja – nauka przez działanie

  • Dzienniki: Nauka przetrwania

    Wczoraj, Czwartek 14.01.2016 Zbliża się półrocze. Piotrek usiłuje poprawić dwie jedynki z niemieckiego. Robimy codziennie „kartki”. „Kartka” podwójne A4 na którym wypisuję wszystkie słówka, zwroty i…

  • Pomysł na książkę: Niesforny alfabet

      „Niesforny alfabet” Grzegorza Kasdepke to dobry pomysł na naukę alfabetu. Moje dzieciaki bardzo ją lubiły i często do niej wracaliśmy. Jak twierdzi sam autor „W