Autyzm – wiedza ogólna i wnioskowanie, rewalidacja, scenariusz

Wiedza ogólna i wnioskowanie

Cele:

  1. Dostarczanie uczniowi funkcjonalnej wiedzy ogólnej, odpowiedniej do wieku.
  2. Dalsze rozwijanie zdolności abstrakcyjnego myślenia.

Przebieg:

Zadawaj pytania dotyczące wiedzy ogólnej. Jeśli uczeń nie zna odpowiedzi, podaj mu informacje, o które pytałeś.

Zrozumienia nie da się wypracować poprzez dostarczanie wielu niezwiązanych ze sobą informacji. Można je rozwinąć przez dostarczanie przykładów powiązanych ze sobą pojęć, aż uczeń będzie potrafił samodzielnie podać nowe przykłady.

A. Rozpoznawanie/Opisywanie

Dla celów tego programu powinieneś przygotować 5 lub więcej przykładowych odpowiedzi do każdego punktu. Poproś ucznia, aby dał ci określoną liczbę odpowiedzi zaczynając od dwóch i stopniowo zwiększając ich liczbę, ale nie oczekuj więcej, niż to przewidziane dla danego wieku rozwojowego. Jeśli stosujesz podpowiedzi, powinieneś zmieniać ich kolejność i rodzaj aby reakcje ucznia nie były pamięciowe. Postaraj się sowicie nagradzać wszelkie własne wersje ucznia.

  1. Opisuje osobę lub przedmiot (osoba/przedmiot nieobecna/y).
  2. Identyfikuje osobę lub przedmiot za pomocą określonych cech (osoba/przedmiot jest nieobecna/y).
  3. Czego używasz do___ (gotowania, jeżdżenia, itd.)?
  4. Gdzie zazwyczaj znajduje się___ (łóżko, kuchenka, kierownica, chmura, itd.)?
  5. Co znajdziesz w___ (kuchni, bibliotece, gabinecie lekarskim, itd.)?

B. Asocjacje

1 Pytanie werbalne – odpowiedź werbalna.

B: „Co pasuje do buta?”

R: „Skarpetka”

2 Dlaczego te rzeczy do siebie pasują?

B: „Dlaczego skarpetki i buty do siebie pasują?”

R: „Zakładam skarpetki na nogi”

C. Wnioskowanie: Uczeń potrafi wyjaśnić dlaczego podejmujemy pewne działania.

  1. Dlaczego bierzemy kąpiel? Dlaczego idziemy do lekarza?

D. Uczeń wie co zrobić w różnych sytuacjach („Co robisz gdy…?”)

  1. Jesteś śpiący, jest ci zimno, jesteś zmęczony, jesteś głodny, skaleczysz się w palec, jesteś chory.
  2. Widzisz, że masz rozwiązany but, chce ci się pić, chcesz wyjść na dwór, a pada deszcz.

E. Uczeń wie gdzie pójść po różne rzeczy

  1. Gdzie idziemy, żeby wysłać list?

F. Zadania niewykonalne

  1. Czy możesz dotknąć sufitu? Dlaczego nie?

G. Błędy/ nonsensy. Pokazuj przedmioty, z którymi jest coś nie tak. Możesz użyć ilustracji.

  1. Rozpoznawanie: Uczeń pokazuje, co jest nie tak.
  2. Wyjaśnianie: Uczeń mówi, na czym polega problem. Przykład: samochód ma 3 koła.
  3. Poprawianie: Uczeń naprawia daną rzecz lub opisuje jak to zrobić. Przykład: Prawidłowo dopasowuje części „Pana Kalafiora”

H. Szukanie na obrazku brakującego elementu

I. Zagadki

J. Analogie (Słoń jest duży; mysz jest___ )

K. Kontynuowanie wzoru: ABCABCA… Co będzie dalej?

L. Szyfrowanie. Uczeń dostaje legendę (np. Serce = A, Gwiazdka = B. Kółko = C, itd.). Następnie dostaje tabelkę zawierająca zaszyfrowany wyraz, a pod spodem miejsce na przetłumaczenie kodu.

źródło: R. Leaf & John McEachin, Editors, Praca nad rozwojem…, Warszawa 2017

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: