Łapanie i rzucanie – koordynacja

Prawidłowe łapanie, rzucanie, odbijanie i kozłowanie piłki wymaga zaangażowania oczu i rąk. Dlatego nazywa się to koordynacją oko-ręka, gdyż nasze zdolności motoryczne muszą współgrać ze wzrokiem.

„Jeżeli pracujesz z osobą, która powinna poćwiczyć łapanie i rzucanie, pamiętaj, że niektóre piłki są lepsze od innych.

Zwróć uwagę na to, że duże lekkie piłki plażowe łapie się łatwiej niż małe piłki. Piłeczki z pianki też są dość łatwe do chwycenia, bo można je ścisnąć. Z kolei woreczki z grochem nigdy się nie poturlają, a szaliki wykorzystane zamiast piłek dają łapiącemu więcej czasu na ich chwytanie.

Jeśli nie masz pod ręką piłki, wykonaj ją samodzielnie: zgnieć gazety w kulę i owiń ją taśmą lub ściereczką, żeby utrzymać kształt. Możesz też włożyć kilka woreczków foliowych do jednej torebki, skręcić górę i zawiązać tak, żeby zachowała kształt kuli. Albo po prostu włóż suchą fasolę do skarpetki i zawiąż supeł na górze.

Ta gra może mieć wiele wersji:

Łap. Mali gracze mogą ćwiczyć łapanie, rzucając sobie piłkę nawzajem. Możesz przeczytać zasady gry na głos, a dziecko niech wykonuje podane instrukcje:

  1. Podrzuć piłkę – najpierw nisko, a potem wysoko – i za każdym razem złap ją obiema rękami.
  2. Rzuć piłkę i klaśnij w dłonie (raz, dwa lub trzy razy), zanim złapiesz piłkę.
  3. Zacznij nisko i złap piłkę jedną ręką. Zmieniaj ręce.
  4. Złap piłkę od dołu – niech wpadnie w dłonie złożone w koszyczek.
  5. Złap piłkę od góry – chwyć ją, kiedy zacznie spadać.
  6. Połóż piłkę na grzbiecie dłoni. Podrzuć ją do góry i złap.
  7. Złap piłkę, patrząc jednym okiem. Następnie złap ją z zamkniętymi oczami!
  8. Podrzuć piłkę wysoko do góry, obróć się dookoła i złap piłkę.

Piłka na uwięzi. Zawieś piłkę na sznurku na gałęzi i daj graczowi patyk, który powinien trzymać poziomo. Dziecko próbuje dziesięć razy zamachnąć się patykiem i trafić w piłkę. Policzcie ile razy mu się udało.

Kozłowanie. Sprawdź, jak długo uda się dziecku kozłować piłką. Zacznij od największej piłki i stopniowo przejdź do najmniejszej. Możesz na przykład zacząć od piłki do koszykówki i skończyć na piłce tenisowej.

Rzucanie do partnera. Stańce bardzo blisko siebie i rzucajcie sobie piłkę. Po każdym prawidłowym złapaniu wykonujecie krok w tył. Po nieudanym rzucie lub nieudanym złapaniu robicie krok w przód ku sobie. W ten sposób w końcu pozostaniecie w takiej odległości, jaka jest dla was najkorzystniejsza.” (Sher, 2018).

źródło: B. Sher: „Codzienne gry i zabawy…”, HARMONIA UNIVERSALIS, Gdańsk 2018

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s