Zabawy wspomagające patrzenie na obiekty znajdujące się w najbliższym otoczeniu, a potem w dalszym, wymagają wyczucia głębi, która zależy od informacji zdobytych podczas widzenia jednoocznego (monokularnego) oraz dwuocznego (binokularnego)

„Mięśnie oczu niezbędne do czytania i kontrolujące konwergencję oczu (warunek konieczny widzenia dwuocznego), to mięśnie przeciwstawne wobec mięśni kontrolujących dywergencję (tak jak np. biceps a triceps). Dzięki nim możemy dostrzec zarówno piksele na ekranie, jak i spojrzeć w dal (na telewizor lub komputer). W dobie wszechobecnych mediów zabawy na zewnątrz mają jeszcze większe znaczenie.

Daleko i blisko

Miejsce

  • Na zewnątrz.

Rekwizyty:

  • Cztery kijki: dwa płaskie tej samej długości (np. takie jak do mieszania farby), jeden dłuższy (ok. 15 cm) i jeden dłuższy płaski (ok. 22-30 cm).
  • Czerwona farba.

Sposób zabawy (poziom pierwszy):

  • Obie strony dwóch płaskich kijków pomalujcie na jasnoczerwony kolor. W trakcie tej czynności zwróćcie uwagę na to, że są tego samego rozmiaru. Zmierzcie je, tak żeby dziecko przekonało się, że to prawda.
  • Wbijcie jeden kijek w ziemię, a potem przejdźcie około 30 metrów i wbijcie w ziemię drugi.
  • Wróćcie do pierwszego kijka i cofnijcie się około 3 metry, tak żeby oba kijki były widoczne.
  • Oddalony kijek wydaje się mniejszy niż w rzeczywistości.

Sposób zabawy (poziom drugi):

  • Połóż dłuższy kijek w pewnej odległości. Poproś dziecko, aby wróciło do pierwszego punktu obserwacyjnego, wbiło dłuższy kijek w ziemię, a następnie przybiegło do ciebie.
  • Zwróć uwagę dziecka na to, że bliższy patyk (krótszy) i „dalszy” patyk (dłuższy) wyglądają tak, jakby były tej samej długości.
  • Następnie umieszczajcie patyki obok różnych obiektów w różnym otoczeniu, np. podczas wędrówek czy gdzieś w sąsiedztwie, aby zyskać wyobrażenie o rozmiarze przedmiotów znajdujących się blisko i daleko.

Cel:

  • Umiejętności wzrokowo – percepcyjne – zabawa umożliwia zrozumienie, w jaki sposób odległość wpływa na postrzeganie wielkości.
  • Umiejętności wzrokowe – patrzenie w dal, a potem przenoszenie wzroku bliżej wspomaga umiejętność skanowania otoczenia i ruchliwość oka, z kolei skupianie się na oddalonym obiekcie pomaga w skupieniu wzroku.
  • Konwergencja i dywergencja – aby zobaczyć bliski obiekt, gałki oczne muszą się zejść (konwergencja), a potem rozdzielić (dywergencja), żeby spojrzeć w dal” (Delaney, 2016).

 

źródło: Tara Delaney: „101 gier i zabaw dla dzieci z autyzmem, zespołem Aspergera i zaburzeniami integracji sensorycznej”, HARMONIA UNIVERSALIS, Gdańsk 2016

Advertisements