Reklamy
Reklamy
Joel-Robison-title-38351-cee0-790x350-726x350

Według Joanny Święcickiej najkorzystniejszą formą kształcenia, „bez względu na wiek ucznia oraz oczekiwania dziecka z ZA i jego rodziców, jest kształcenie realizowane w przedszkolu lub szkole integracyjnej (z oddziałami integracyjnymi). Jest to forma najbardziej bezpieczna. W przedszkolu lub szkole ogólnodostępnej zazwyczaj formy pomocy bezpośredniej (mam tu na myśli pedagoga szkolnego, reedukatora, terapeutę, logopedę czy psychologa) są zazwyczaj niewystarczające, szczególnie w małych miastach lub na wsi. Tak więc dziecko ze zdiagnozowanym ZA mogłoby nie mieć wystarczającej opieki ze strony specjalistów. Szkoły specjalne są zdecydowanie odradzaną formą kształcenia dla tych dzieci, ponieważ uczęszczają do nich uczniowie znacznie bardziej zaburzeni, z różnego rodzaju niepełnosprawnościami.

Wzorzec

W takich warunkach dziecko z ZA nie rozwijałoby się prawidłowo, ponieważ nie widziałoby na co dzień odpowiednich wzorców do naśladowania. Integracja to z całą pewnością najlepsze rozwiązanie dla takiego dziecka, ponieważ będzie wzrastać w towarzystwie innych zdrowych dzieci, mieć zapewnioną odpowiednią liczbę godzin, a terapia i fachowa pomoc bezpośrednia będą dostosowane do konkretnego ucznia. Poza tym na każdej lekcji towarzyszy takiemu uczniowi nauczyciel wspomagający, czyli drugi nauczyciel, który jest do dyspozycji wszystkich dzieci, ale oczywiście w szczególności tych z orzeczeniami […]

Labirynt

Szkoła jest dla ucznia z ZA jak swoisty labirynt, z którego trudno niekiedy znaleźć wyjście, jest jak droga, której końca nie widać: ciekawa, intrygująca, nieodgadniona, czasem ciężka. Tak jak w labiryncie, również w realnym życiu nigdy nie wiadomo, w którą stronę skręcić, jak pomóc dziecku z ZA wybrnąć z wielu trudnych sytuacji, które czyhają na nie w szkole. Liczne korytarze, różne przejścia, głosy uczniów ćwiczących na boisku, ciągła zmiana sal lekcyjnych i nauczycieli – to wszystko budzi u niego niepokój” (Święcicka, 2014). Ale nie taki diabeł…

źródło: Joanna Święcicka: „Uczeń z zespołem Aspergera…”, Impuls, Kraków 2014

#arkusz #ASD #Asperger #AspieZaklinaczka #autyzm #czytanie #dostosowanie #edukacja #emocje #IPET #kolorowanie #komunikacja #lekcja #logopedia #metody #MikiLittleAspie #mindfulness #motoryka #mowa #nauczyciel #pedagog #percepcja #pozytywnyprzekazwspektrum #premium #przedszkole #psycholog #rewalidacja #rozwój #scenariusz #sensoryka #SI #społeczne #SylwiaBagińska #szkoła #terapia #tus #uczeń #umiejętnościspołeczne #uwaga #uważność #zabawa #zajęcia #ZespółAspergera #zmysły #ćwiczenia

Reklamy
Reklamy
Reklamy


Dodaj komentarz

Wpisy na stronie

  • Autyzm w edukacji. Wyzwania i strategie wspomagania

    Autyzm w edukacji. Wyzwania i strategie wspomagania

    Autyzm to spektrum zaburzeń rozwoju neurologicznego, które wpływają na zdolność jednostki do komunikacji społecznej, zachowań oraz interakcji z otoczeniem. Edukacja osób z autyzmem stwarza unikalne…

  • Terapia regulacji emocji. Klucz do zdrowego samopoczucia

    Terapia regulacji emocji. Klucz do zdrowego samopoczucia

    Regulacja emocji, czyli umiejętność świadomego zarządzania swoimi uczuciami, jest kluczowym elementem zdrowego funkcjonowania psychicznego. W miarę postępującego zrozumienia wpływu emocji na nasze codzienne życie, terapia…

  • Wsparcie pedagogiczne dla dzieci ze spektrum autyzmu

    Wsparcie pedagogiczne dla dzieci ze spektrum autyzmu

    Wsparcie pedagogicznego dla uczniów ze spektrum autyzmu. To kluczowy aspekt, który odnosi się do różnorodnych strategii i środków, jakie szkoły mogą zastosować, aby dostarczyć odpowiednie…

  • Czym właściwie jest mindfulness?

    Czym właściwie jest mindfulness?

    Mindfulness, znane również jako uważność, to praktyka, która zdobywa coraz większą popularność w dzisiejszym zabieganym świecie. W skrócie, mindfulness to świadomość chwili obecnej bez oceny…