Ta gra stymuluje zmysł powonienia. W czasie zabawy okaże się, jakich zapachów dziecko unika, a które lubi

Cele

  • Stymulacja zapachowa
  • Oczekiwanie na swoją kolej

Potrzebne przedmioty

  • Czyste, puste pudełka po  tabletkach
  • Waciki
  • Różne substancje do wąchania, np: róże, kawa, cytryna, wanilia, mięta, rozmaryn, lawenda, czosnek, cebula, pieprz, sok malinowy, masło orzechowe

Przygotowanie

Do każdego pojemniczka włóż trochę każdej substancji. W zakrętkach zrób po jednym otworze. Jeżeli substancja jest płynna, zamocz w niej wacik i włóż go do pojemniczka. Dzieci siadają w kole lub wokół stołu.

Jak się bawić

Pokaż dzieciom, jak mocno nabrać powietrza nad otworem w zakrętce. Każde dziecko po kolei wącha substancję w pojemniczku i próbuje odgadnąć, co tak pachnie. Dzieci mówią też, czy ten zapach im odpowiada. Wyznacz jedno dziecko do podawania pojemniczka wszystkim po kolei. Niech każdy ma taką możliwość w trakcie zabawy.

Odmiany

  1. Daj dzieciom przynajmniej trzy pojemniki naraz i poproś, by znalazły określony aromat.
  2. Niech dzieci przygotują własne pojemniczki z różnymi substancjami.

Czego dziecko się uczy

  • Dzieci uczą się rozpoznawać zapachy. Uświadamiają sobie, że pochodzą one z określonych źródeł. Dzięki temu dzieciom łatwiej jest stwierdzić, co lubią, a czego nie.
  • Ogólnie przyjęło się, że zapach róż i wanilii uspokajają, a mięty i cytryny – pobudzają. Jeżeli dziecko odkryje zapach, który je odpręża, nauczy się go poszukiwać, kiedy będzie się czuło podenerwowane.
  • Dziecko, które podtyka pod nos pojemniczki z zapachami innym dzieciom, czuje się ważne i może obserwować reakcje kolegów i koleżanek w grupie.

Modyfikacje

  • W przypadku dzieci z defensywnością zacznij od przyjemnych, łatwych do rozpoznania zapachów, a następnie powoli wprowadzaj mocniejsze. Np. na początku dzieci mogą wąchać róże, a pod koniec zabawy cebulę. Jeżeli dziecko ma wyraźny wstręt do zapachów, niech podaje pojemniczki do wąchania innym dzieciom, chyba że nie ma na to ochoty.
  • Zamiast prosić o rozpoznawanie zapachu, poproś dzieci, żeby przypomniały sobie, gdzie i kiedy ostatnio wąchały coś podobnego. Np. zapach kawy może przypominać im o poranku, a wanilii o ciasteczkach (Sher, 2014).

źródło: Barbara Sher: „Gry i zabawy we wczesnej interwencji Ćwiczenia dla dzieci ze spektrum autyzmu i przetwarzania sensorycznego”, HARMONIA UNIVERSALIS, Gdańsk. 2014

 

Reklamy