Ostatecznego rozpoznania nie należy stawiać samemu. Radzimy u siebie depresję co najwyżej podejrzewać.

Proponujemy zwrócenie uwagi na kilka objawów, które w depresji występują niemal zawsze. Są to zaburzenia snu, zmiana nastroju z emocjonalnym wygaśnięciem lub drażliwością, utrata pewności siebie z lękiem lub trwogą, pogorszenie sprawności umysłowej.

Ważne jest dokładne zrozumienie specyfiki tych dolegliwości, gdyż podobne mogą występować także poza depresją.

Jeśli:

• zaburzenia snu dotyczą drugiej połowy nocy, a zwłaszcza polegają na spłyceniu snu, budzeniu się w nocy, występowaniu koszmarów lub braku snu, tj. przedwczesnym budzeniu się;
• przedwczesne budzenie się jest nieprzyjemne, towarzyszy mu niepokój, lęk lub inne niemiłe doznania oraz polega na raptownym przejściu ze snu do jawy, z uczuciem psychicznej aktywności i pobudzenia;
• rano ogarnia cię trwoga przed zaczynającym się dniem;
• towarzyszy ci przeważnie „nie twój nastrój”, chandra, drażliwie reagujesz na niepowodzenia;
• twoja nerwowość ma zaskakujący wymiar, boisz się, czy się opanujesz a nerwowe napięcie ma charakter bolesnego rozdygotania, zwłaszcza gdy twoja rodzina mówi, że nie zachowujesz się normalnie;
• barwy, smaki życia wyblakły, nie pobudza cię to, co poprzednio, zwolniłeś, przyszłość obojętnieje, „robisz, bo robisz”, „pracujesz, bo pracujesz”;
• straciłeś podstawową pewność siebie, chęć do przeciwstawiania się trudnościom, rywalizacji, chcesz wycofać się i gdzieś zaszyć, a zachowania te nie są dla ciebie typowe;
• masz kłopoty z koncentracją, wolniej myślisz i pracujesz, „czytasz i nie rozumiesz”, a poprzednio byłeś inny;
• występujące w dzień dolegliwości zarówno fizyczne, jak i psychiczne łagodnieją lub ustępują po południu lub wieczorem (rytm dobowy dolegliwości depresyjnych);
• kilka z tych objawów występuje od ponad tygodnia (a zwłaszcza ponad dwa!).

Nie będzie błędem, jeśli będziesz podejrzewał u siebie depresję.

źródło: Grupa Synapsis Online, Ja My Oni, Poradnik Psychologiczny Polityki, Wydanie Specjalne 1/2009 Indeks 381-055