Metoda George’a Polyi służy do rozwiązywania zadań tekstowych

Metoda George’a Polyi „wyróżnia cztery fazy rozwiązywania zadań z treścią, gdzie na każdym etapie skłania do zadawania odpowiednich pytań. Wyznaczone przez G. Polyę etapy to:

  • zrozumienie zadania – uczeń na tym etapie wskazuje takie elementy zadania jak: niewiadoma, dane, warunki; uczeń niejednokrotnie rozpatruje z różnych punktów widzenia poszczególne elementy zadania; proponowane pytania: Co jest niewiadome? Co jest dane? Jaki jest warunek? Czy warunek można spełnić?; zaleca się by dziecko wykonało rysunek i wprowadzało odpowiednie oznaczenia;
  • układanie planu rozwiązania – na tym etapie przydatne będą pytania pomocnicze typu: Czy znasz jakieś pokrewne zadania? Czy skorzystałeś, ze wszystkich danych? Czy skorzystałeś z całego warunku?; zaleca się, by uczeń nakreślił plan swojego postępowania;
  • wykonanie planu – etap realizacji nakreślonego wcześniej planu, uczeń powinien kontrolować każdy swój krok, aby się upewnić, że tok rozumowania jest prawidłowy;
  • refleksja nad rozwiązaniem – faza ta obejmuje przede wszystkim sprawdzenie otrzymanego wyniku, warto tutaj wrócić do początku zadania i ponownie odpowiedzieć sobie na postawione wówczas pytania, na tym poziomie należy przeanalizować całą drogę postępowania.

Metoda G. Polya ma przede wszystkim wpływ na ogólny rozwój myślenia matematycznego dzieci, wdraża do różnych sposobów samodzielnego rozwiązywania zadań tekstowych oraz nakreśla poprawną technikę uczenia się. W znaczny sposób ułatwia ona rozwiązywanie zadań tekstowych, gdyż w jasny sposób wyznacza kolejne kroki do wykonania w trakcie pracy nad konkretnym zadaniem.

Jak widać, istnieje wiele metod rozwiązywania zadań tekstowych. Nauczyciel nie powinien zatem ograniczać się wyłącznie do jednej, powinien dać szansę swoim uczniom na wszechstronny rozwój oraz dochodzenie do prawidłowych odpowiedzi w różny sposób. Ponadto zadania z treścią mają duże walory kształcące – nie powinny być zrzucane na boczny tor i marginalizowane” (Tanajewska, 2015).

 

źródło: A. Tanajewska: „Program zajęć dydaktyczno-wyrównawczych oraz korekcyjno-kompensacyjnych…”, HARMONIA, Gdańsk 2015

Reklamy