Szukaj

Autyzm w szkole

Autyzm, ZA, ASD – rewalidacja, IPET, zajęcia, rozwijanie umiejętności społecznych, zaburzenia SI, logopedia, edukacja, emocje, asystent, metody, sposoby, gry i zabawy…

Tag

#matematyka

Matematyka, punkty w powietrzu, uczeni idioci

image029

W książce pt. „Dar dysleksji”  Ronald D. Davis, którego nauczyciele kiedyś uważali za „opóźnionego” został obdarzony niezwykłymi zdolnościami twórczymi i wyobraźnią. Davis znalazł i opisał metodę na swoją dysleksję, dzisiaj jest inżynierem, biznesmenem i rzeźbiarzem. Książka to zbiór ciekawostek na temat specyficznego myślenia zarówno dyslektyków jak i autyków. Autor za główną przyczynę problemów szkolnych i życiowych  uważa stan umysłowy jakim jest dezorientacja. To bardzo ciekawe, że dysleksję z autyzmem łączy chociażby „myślenie obrazami” i wspomniana dezorientacja. Nie wiem tylko czy „łączy” to odpowiednie słowo. Uważam, że drążąc temat  pt. autyzm nie powinniśmy trzymać się  kurczowo samego autyzmu, ZA czy ASD. Aby dowiedzieć się więcej trzeba szperać w innych zburzeniach rozwojowych i tam szukać odpowiedzi – przecież ta układanka ma wiele odsłon. A umysł tych dzieci jest właściwie nie zbadany istnieją tylko bardziej lub mniej wiarygodne teorie. Szkoda tylko, że akurat te dzieci muszą pokutować za inny sposób postrzegania świata/inny profil przyswajania wiedzy  – przecież gdyby nie to specyficzne „okablowanie” mózgu –  świat nie ruszyłby z miejsca, a nauczyciel nie trzymałby dzisiaj w dłoni smartfona…

Jak to się ma do matematyki…

Książka zawiera m. in. relację chłopca (a może już mężczyzny), którego „inne” myślenie matematyczne stanowi problem dla nauczycieli – jest również źródłem konfliktów, powiedzmy kartkówkowo-testowo-klasówkowych. A wszystko przez te punkty w powietrzu…

Punkty w powietrzu

„Do trzynastego roku życia byłem w stanie dezorientacji przez większość czasu, tak że uznano mnie za opóźnionego umysłowo. Dziś prawdopodobnie uznano by mnie za dziecko autystyczne. W rezultacie mam niewiele „prawdziwych” wspomnień z dzieciństwa. Poniższa historia jest jednak prawdziwa.

Byłem w czwartej klasie. Mój nauczyciel matematyki bardzo się dziwił, że umiałem bez zastanowienia rozwiązać złożone równania algebraiczne, a nie potrafiłem poradzić sobie z prostymi zadaniami. Któregoś dnia rozmawiał na ten temat z moją matką. W trakcie rozmowy zwrócił się do mnie z pytaniem: ” Jeżeli x jest równe jeden, a y jest równe siedem, to ile będzie dwa y minus x?” Bez zastanowienia odpowiedziałem: „trzynaście”. Nauczyciel zapytał mnie, skąd to wiem, na co powiedziałem, że zobaczyłem. Potem zapytał, jak to wyglądało, a ja w odpowiedzi wskazałem dwa punkty w powietrzu i pod nimi jeszcze trzy inne.

Nauczyciel matematyki wspomniał wtedy, iż słyszał o dzieciach nazywanych „uczonymi”, które potrafią dokonywać takich rzeczy. „To znaczy uczeni idioci?” – zapytała moja matka z oburzeniem. Odgryzła się w ten sposób nauczycielowi za nazywanie mnie idiotą, ścisnęła moje ramię i wyszliśmy ze szkoły. Zabrano mnie z tej klasy i nie wolno mi było zajmować się matematyką aż do dziewiątej klasy, kiedy zaczęła się algebra.

Znałem wynik każdego zadania algebraicznego z podręcznika, każdego zadania testowego. Mimo to nie zaliczyłem klasówki. Nauczyciel wyjaśnił, że w zadaniach na klasówce nie chodziło o podanie poprawnych odpowiedzi, lecz o rozwiązanie zadań. Ja nie zrobiłem ani jednego zadania, napisałem tylko same poprawne odpowiedzi.”

Nauczycielowi chodziło pewnie o sawantyzm – tym bardziej powinien wspierać chłopca, cóż…

źródło: Ronald D. Davis, Eldon M. Braun: „Dar dysleksji”, Zysk i S-ka Wydawnictwo, Poznań 2010

Reklamy

Problemy z matematyką?

wallpaper-hd-1080p-space-1024x712 wallpeper

Badania dotyczące osiągnięć szkolnych sugerują, że jedno na na pięcioro dzieci z autyzmem ma problemy z czytaniem, a niemal połowa z matematyką (Retzel i Szatmari, 2003)

Obrazy

„Szczególne zainteresowania i zdolności matematyczne niektórych dzieci z zespołem Aspergera można tłumaczyć powiązanym z ZA charakterystycznym profilem poznawczym. Wielcy matematycy opracowywali swoje matematyczne idee, posługując się obrazami, w których cyfry wyrażały kształty, a nie wielkości. Niektóre dzieci z zespołem Aspergera mają stosunkowo rozwinięte myślenie obrazami i wyobraźnię. Poza tym w osobowościach niektórych wielkich matematyków można zauważyć wiele cech z ZA (Harpur, Lawlor i Fitzgerald, 2004; James, 2006). Mark Fleischer ma zespół Aspergera i wrodzony talent matematyczny. Ma doktorat z matematyki i tak opisuje, co go fascynuje w tej nauce:

W matematyce dużo jest drobnych, fascynujących szczegółów, które aż proszą, by je odkryć. Sama natura tego przedmiotu może przemówić do tych, którzy mają wyjątkowe oko do detali. Także do tych z zespołem Aspergera (Fleisher, 2006, s.182).

Dzieci z zespołem Aspergera, które potrafią rozwiązać skomplikowane zadanie matematyczne, mogą mieć trudności z wyjaśnieniem za pomocą słów, w jaki sposób doszły do wyniku. Hans Asperger cytuje w tym kontekście jedno z diagnozowanych przez siebie dzieci: „Potrafię to zrobić tylko w głowie, nie za pomocą słów” (Asperger 1991, s.71). Dziecko umie więc udzielić poprawnej odpowiedzi w zadaniu matematycznym, ale nie potrafili przetłumaczyć na słowa procesu umysłowego, dzięki któremu doszło do rozwiązania. Niemożność wyjaśnienia metod, które zastosowało podczas testów i egzaminów, może zmylić nauczycieli i prowadzić do wielu problemów (Attwood, 2013).

Jedną z cech profilu uczenia się związanego z zespołem Aspergera jest silna potrzeba poszukiwania pewności. Dziecko lub dorosły z ZA często czuje się nieswojo w sytuacji, gdy istnieje więcej niż jedna prawidłowa odpowiedź. W szkole osoby te wolą przedmioty, które dają im taką pewność (np. matematykę), a unikają tych, na których trzeba dokonywać ocen wartościujących (np. literatura). Dlatego też tendencja do wizualizowania liczb i poszukiwania pewności to dwa czynniki mogące wyjaśniać talent matematyczny […]

Dyskalkulia

Niektóre dzieci z zespołem Aspergera mają z kolei znaczne trudności ze zrozumieniem nawet podstawowych pojęć matematycznych. Tego rodzaju problemy określamy za pomocą terminu dyskalkulia. Tak jak w przypadku objawów dysleksji, która wpływa na umiejętność czytania, dziecko z objawami dyskalkulii potrzebuje dokładnej diagnozy zdolności poznawczych koniecznych do wykształcenia umiejętności matematycznych. Problem może nie dotyczyć rozwiązywania prostych zadań arytmetycznych czy też zapamiętania tabliczki mnożenia, ale zastosowania wiedzy matematycznej w codziennych sytuacjach (Jordan, 2003). Musimy się jeszcze dowiedzieć, gdzie leży źródło tych problemów i jak możemy pomóc dziecku, oprócz oferowania specjalnych programów wyrównawczych służących opanowywaniu i (co najistotniejsze) stosowaniu pojęć matematycznych.” (Attwood, 2013).

źródło: Tony Attwood: „Zespół Aspergera Kompletny Przewodnik”, Harmonia Universalis, Gdańsk 2013

Blog na WordPress.com.

Up ↑