Przedmiot: matematyka.
Cele ogólne: rozwijanie mądrości poprzez
– stymulowanie inteligencji we wszystkich jej obszarach (analitycznej, twórczej i praktycznej);
– doskonalenie myślenia naukowego oraz umiejętności współdziałania;
– pogłębianie empatii i wrażliwości na potrzeby innych.
Cele operacyjne: uczeń
– weryfikuje postawione hipotezy w działaniu praktycznym;
– wnioskuje na podstawie obserwacji i działania manipulacyjnego na przedmiotach;
– współpracuje z innymi podczas realizacji zadań.
Metody:
– problemowe: samodzielnego dochodzenia do wiedzy – eksperymentowanie;
– twórczego myślenia: projektowanie;
– aktywizujące: tutoring rówieśniczy.

Formy organizacyjne: indywidualna, grupowa, zbiorowa.
Środki dydaktyczne: patyczki różnej długości – na każdą ławkę, kartki z przykładami zestawu długości boków trójkąta, pisaki.

I. Wprowadzenie
Uczniowie pracują w parach, otrzymują patyczki różnej długości.
1. Pierwszym ich zadaniem jest postawienie hipotezy, czy z otrzymanych patyczków można utworzyć dowolny trójkąt. Po udzieleniu odpowiedzi uczniowie wybierają trzy patyczki, tak aby można z nich było utworzyć dowolny trójkąt.
Metodą prób i błędów weryfikują swoją hipotezę, dobierają patyczki odpowiedniej długości i konstruują figurę. Następnie formułują wniosek (powinni dojść do wniosku, że: nie z każdych trzech odcinków da się zbudować trójkąt).
2. Przy drugim zadaniu nauczyciel podaje wymiary dwóch konkretnych długości patyczków, z których ma być zbudowany trójkąt, a zadaniem uczniów jest postawić hipotezę dotyczącą wymaganej długości trzeciego patyczka, by można było ułożyć trójkąt. Po udzieleniu odpowiedzi uczniowie w praktyce dobierają długość trzeciego patyczka (pytanie pomocnicze: Jaki warunek musi spełniać trzeci patyczek, aby dało się zbudować trójkąt?). Następnie uczniowie formułują wniosek (powinni dojść do wniosku, że: długość trzeciego patyczka zależy od długości dwóch pozostałych).

Powiązane:

źródło: Elżbieta Płóciennik, Rozwijanie mądrości w praktyce edukacyjnej…