Pewna dziewczyna doświadczyła syndromu oszusta kiedy wpadł jej do głowy niesamowity projekt. Podjęcie decyzji o podzieleniu się pomysłem zajęło jej dwa lata. Myślała tylko: Za kogo ty się uważasz? i Wszyscy odkryją, że nie wiesz co robisz. Nie tylko czuła się jak oszustka ale wierzyła, że nią jest i brakowało jej wiary w siebie. Fakt, że projekt był nowatorski dodatkowo potęgował te obawy. Podobnie brzmią inne historie o tym zjawisku.
Czym jest syndrom oszusta?
Syndrom oszusta (imposter syndrome) najczęściej dotyka kobiet. Dotyczy on poczucia niewystarczalności i lęku, że ktoś odkryje nasze braki. Syndrom oszusta to bezzasadna niepewność siebie w którą wierzymy bezgranicznie.
Po raz pierwszy ten termin pojawił się w 1978 roku w pracy badawczej psycholożek klinicznych Pauline R. Clance i Suzanne A. Imes. Zaobserwowały one u badanych kobiet liczne obawy odnośnie ich własnych kompetencji, zdolności, czy szans na sukces. Tak jak niedoświadczanie wewnętrznego poczucia sukcesu okazały się niezależne od zatrudnienia, kompetencji i osiągnięć.
Mężczyźni również zmagają się z syndromem oszusta. Presja bycia silnym i lęk przed odkryciem słabości skutecznie powstrzymują ich przed rozmową o nim. Ponadto, badania pokazują, że dotyczy 70% ludzi, więc jest powszechny.
Można doświadczać go okazjonalnie (w trudnych sytuacjach) lub chronicznie (we wszystkich obszarach życia). Różne też bywa natężenie zmagań (od dość niewielkich po paraliżujący lęk przed odkryciem rzekomej prawdy o mnie).
Syndrom oszusta może dotknąć w każdej sytuacji na dowolnym etapie życia. Doprowadza do chronicznego wątpienia w siebie, lęku i wstydu. Nie zmniejszają go kolejne osiągnięcia, przeciwnie, staje się intensywniejszy.
Osoby doświadczające syndromu oszusta wierzą, że nie są warte osiąganych sukcesów, bo brakuje im wiedzy, kompetencji i zdolności. Fałszywie też oceniają swoje emocje, bo traktują je jako dowód na własne rzekome braki. Zmagając się z syndromem oszusta wierzą, że gdyby były gotowe, gdyby miały większą wiedzę i kompetencje, gdyby nie były oszustami, to nie czułyby się tak, jak się czują.
Jak widzisz siebie?
#arkusz #ASD #Asperger #aspiepozytywni #AspieZaklinaczka #autyzm #czytanie #dostosowanie #edukacja #emocje #IPET #kolorowanie #komunikacja #lekcja #logopedia #metody #MikiLittleAspie #mindfulness #motoryka #mowa #pedagog #percepcja #pozytywnyprzekazwspektrum #premium #przedszkole #psycholog #rewalidacja #rozwój #scenariusz #sensoryka #SI #społeczne #SylwiaBagińska #szkoła #terapia #tus #uczeń #umiejętnościspołeczne #uwaga #uważność #zabawa #zajęcia #ZespółAspergera #zmysły #ćwiczenia
autyzmwszkole.com 