Pierwszy dzień w szkole jest wyzwaniem dla autystycznego dziecka i źródłem niepokoju nowej drastycznej zmiany w życiu malucha a także jego rodziców. Jednak każda zmiana będzie łatwiejsza jeśli się na nią praktycznie przygotujemy. Im więcej szczegółów omówimy z dzieckiem tym nowa sytuacja będzie klarowna i bardziej przewidywalna

Co możemy zrobić? Bardzo dużo, chociaż nie jesteśmy w stanie wszystkiego przewidzieć.

Instrukcja – pierwszy dzień w szkole:

  1. Poproś przyszłego wychowawcę o zdjęcia ważnych pracowników szkoły. Albo wydrukuj ze szkolnej strony.
  2. Omów/wytłumacz kto będzie wychowawcą, kto woźnym, kto wuefistą, asystentem, panią od muzyki a nawet jak wygląda/pan czy pani ze sklepiku szkolnego. Wytłumacz co dokładnie robią w szkole i dlaczego. Zapiszcie ważne imiona i nazwiska.
  3. Zdobądź przykładowy plan dnia w nowej szkole. Jakie przedmioty, jak długie są przerwy między zajęciami, co to jest długa przerwa i czym się różni od „zwykłych” krótkich – podawaj dokładny czas i co dziecko może w czasie omawianych przerw robić – stosuj zasadę: Po co? Dlaczego? Jak długo? Co można wtedy robić a co trzeba. Przy okazji zwracaj uwagę na upływający czas. Kup klepsydrę.
  4. Właściwy plan lekcji niech dziecko w szkole trzyma „pod ręką” w piórniku, kieszeni. Naucz z niego korzystać. I szybko go znajdować/wyjmować. Zwracaj uwagę na czas: początek i koniec lekcji. Wytłumacz, że każda lekcja trwa 45 minut. Uwzględnij w planie lekcji przerwy –  oddzielając je od lekcji ulubionym kolorem dziecka.
  5. Zdobądź plan/schemat szkoły. Zrób zdjęcia otoczenia szkolnego; pomieszczeń i korytarzy, wejścia/wyjścia, WC, sali gimnastycznej, klasy, szatni, placu zabaw, stołówki, strefy ciszy itp.
  6. Oprowadź dziecko po nowej szkole jeszcze przed rozpoczęciem roku szkolnego. Pokaż nową klasę. Zwróć uwagę na numer klasy. Wytłumacz na którym będzie piętrze i jak tam dość z szatni. Pokaż WC i drogę z klasy do WC, salę do WF, świetlicę, bibliotekę, kącik ciszy/strefę spokoju – w której autystyczne dziecko może się wyciszyć na przerwach albo gdy jest przeciążone/przebodźcowane. Wytłumacz co oznacza słowo piętro oraz prawe i lewe skrzydło. Pokaż pomieszczenie do którego może przyjść aby porozmawiać z kimś w razie kłopotów (pokój nauczycielski, gabinet psychologa, pedagoga lub miejsce gdzie najczęściej przebywa wychowawca lub asystent (ustalcie to z wychowawcą).
  7. Doszlifujcie umiejętność rozbierania, ubierania, przebierania – odwieszania rzeczy na wyznaczonym haczyku w szatni. Niech zapamięta swoje miejsce w szatni/swoją szafkę.
  8. Naucz dziecko otwierania butelki z wodą, z sokiem, pojemników, pudełek na żywność, posługiwania się torebkami na śniadanie (jeśli takich używacie) itd.
  9. Doszlifujcie ubieranie butów, wiązanie, zapinanie, szybsze wkładanie na stopy. Ćwiczcie w domu.
  10. Naucz obsługi temperówek, gumek, zmazików, wymazywaczy, korektorów, piór z gumką, zmieniania wkładów itd.
  11. Zdobądź  fotografię klasy, pomoże dziecku poznać imiona rówieśników i ich twarze. Nie przejmuj się, że nie zapamięta wszystkich.
  12. Nie przejmuj się niepowodzeniami, ćwiczcie i szlifujcie umiejętności w swoim tempie. Korzystajcie z dostępnych udogodnień/ułatwień np. rzepy zamiast sznurówek, spodnie z regulacją na gumy zamiast pasków, wygodne niepsujące się zamki (bez zakładek z materiału, które się wcinają) wygodnie otwierające się piórniki, plecaki, worki i pudełka na żywność. Łatwe w obsłudze smartfony do fotografowania rzeczywistości szkolnej oraz niedokończonych poleceń zadań domowych z tablicy czy ćwiczeń kolegi. Naucz obsługi dyktafonu w smartfonie – niech dziecko nagrywa sobie lekcje lub wykład jeśli to ułatwi mu naukę. Wykorzystajcie na maksa nowinki technologiczne, uczcie dzieci ich obsługi – to naprawdę ułatwia życie.

Nie zwracajcie uwagi na porażki. Wyciągajcie z nich naukę i ulepszajcie co się da. Diabeł tkwi w szczegółach. Przeszkodą może być tylko wasze zniechęcenie lub brak pomysłowości. Zniechęcenie jest wrogiem wszystkich dążeń. Nie przestawajcie się starać. Dacie radę.

®Sylwia Iwan

Reklamy