Instrukcja przebierania się jest prosta. Trudność mogą stanowić rzeczy, włożone do worka poprzedniego dnia, które nie są „przewrócone” na prawą stronę, pomijając problemy ze słabą jeszcze motoryką małą. Trudnością nie do pokonania może być nakładanie skarpetek – opanowanie tej czynności przy słabym napięciu mięśniowym dłoni i palców może potrwać jeszcze kilka lat

Jeśli dziecko nie musi przebierać skarpetek (w naszej szkole był taki wymóg w pierwszej klasie) – jesteście uratowani. Jeśli nie – będzie trzeba znaleźć inny sposób.

Dopóki dziecko nie osiągnie sprawności motorycznej pozwalającej mu na swobodne ubieranie się, składanie, przewracanie i wieszanie rzeczy na wieszakach/haczykach, należy mu ułatwiać/upraszczać sekwencje czynności związanych z ubieraniem. Jednym słowem dzielić problem na kilka mniejszych – a rzeczy z poprzedniego dnia muszą być przez rodziców czy opiekunów odpowiednio (odwrócone), przygotowane w worku na WF.

Trening ubierania wuefowych tenisówek powinien już być opanowany. Nie polecam sznurówek nawet jeśli dziecko potrafi je wiązać. Są niebezpieczne. Oczywiście Ty wybierasz  – ja tylko sugeruję.

Worek

Zakładam, że uczeń posiada tradycyjny worek na WF – taki powszechny zaciskający się sznureczkami. Niech będzie w jego ulubionym kolorze przez niego wybrany, z jakim chce nadrukiem – łatwiej go mu będzie odnaleźć w szatni. Worek niech zajmuje zawsze to samo miejsce/komorę w plecaku (jeśli jest w nim codziennie  noszony). Dziecko musi ustalić gdzie będzie go wkładało. Proszę z dzieckiem przećwiczyć wkładanie/wyciąganie worka z odpowiedniej komory oraz sekwencję przebierania (bez tego się nie uda). Jeśli worek zostaje w szatni – niech to będzie haczyk przy wejściu/na początku lub na samym końcu szatni. W przypadku pierwszaka, trzeba przez pierwszych kilka dni przychodzić z dzieckiem do szkoły i „pozajmować” odpowiednie punkty – diabeł tkwi w szczegółach.

Sznurki

Sznurki worka niech będą możliwie najkrótsze. Nie będą się dziecku plątały/przeszkadzały. Skróć je maksymalnie – ale nie przesadź.

Celem jest przebranie się ucznia na WF w jak najkrótszym czasie przy maksymalnie najmniejszym rozproszeniu uwagi.

Zakładam, że w szatni jest ponad dziesięcioro dzieci. Zakładam, że jest to masowa szkoła i nikt nie będzie w niczym pomagał autystycznemu uczniowi bez względu, czy jest to pierwsza, druga czy trzecia klasa. Zakładam, że w szatni panuje ogólny chaos, dzieci  przepychają się, rozmawiają a nawet krzyczą – jak to na przerwie. Zagadują i odwracają uwagę małego autyka od jego bieżącego zadania. Dlatego, taki uczeń musi wszystko przećwiczyć w domu – zanim zacznie robić to w „normalnych” warunkach w szkole.

Instrukcja rozpakowywania i przebierania się na WF:

  1. Wchodzisz do szatni.
  2. Idziesz do swojego miejsca w szatni. (Gdzie jest twoje miejsce w szatni?)
  3. Wyjmij z plecaka worek. (W której masz komorze?)
  4. Połóż go w widocznym miejscu na ławce lub obok plecaka.
  5. Popatrz gdzie leży, skup się, nie patrz na inne dzieci, ani na ruch jaki panuje w całej szatni, ponieważ szybko się rozproszysz. Skup się na wykonaniu zadania. Musisz się jak najszybciej przebrać na WF.
  6. Usiądź na ławce i ściągnij buty.
  7. Połóż buty obok plecaka lub pod ławką w miejscu do tego przeznaczonym.
  8. Ściągnij koszulkę. Odłóż na ławce w pobliżu plecaka i swoich butów. Prosta zasada: wszystkie twoje rzeczy są blisko siebie – nie będziesz tracił czasu na ich szukanie przy ubieraniu.
  9. Ściągnij spodnie i połóż na swoją koszulkę. Naucz się w domu ściągania koszulki – bez przekręcania jej na lewą stronę. Będzie szybciej.
  10. Gdzie jest worek? Skup się. Przenieś uwagę na worek.
  11. Wyciągaj po jednej rzeczy z worka i od razu nakładaj na siebie (nie patrz na dzieciaki!) jedynie obuwie sportowe ubierasz na końcu.
  12. Jeśli wyciągnąłeś koszulkę, nałóż ją.
  13. Teraz wyciągnij szorty – nałóż je.
  14. Teraz czas na tenisówki. Nie polecam  obuwia sportowego ze sznurowadłami – lepsze są na rzepy. Sznurowadła zostaw na piesze wędrówki z rodzicami. Teraz zależy nam na czasie. Na sznurowadła przyjdzie lepszy czas. Rzepy nie mają równych. Poza tym są bezpieczniejsze w szkole.
  15. Brawo! Jesteś przebrany.
  16. Spójrz jeszcze raz na swoje rzeczy. Gdzie leżą? Zapamiętaj.
  17. Co teraz zrobisz?
  18. Możesz wyjść z szatni i ustawić się w pary lub iść do sali gimnastycznej lub jeszcze inaczej – zgodnie z waszym klasowym rytuałem przed WF. Musisz dowiedzieć się co robicie po przebraniu. Później wszystko będzie jaśniejsze i bardziej zrozumiałe. Jeśli nie wiesz co robić – skup się na dzieciach zaraz po usłyszeniu dzwonka. Co robią? Jeśli dalej siedzą w szatni – ty zostajesz razem z nimi, może czekają na panią/pana od WF. Jeśli wychodzą idź za nimi – pewnie idą do sali gimnastycznej. Bądź czujny, skup się i trzymaj się blisko swojej grupy. Następnym razem będziesz wiedział/a co robić. Jeśli sobie zapamiętasz.
  19. Cokolwiek zrobisz i tak jesteś zwycięzcą. Nie przejmuj się pomyłkami. Każdy następny raz jest lepszy od poprzedniego. Każda powtórka zbliża cię do perfekcji we wszystkim co robisz. Wszystko co trudne – staje się prostsze. Dasz radę.

®Sylwia Iwan

 

Reklamy