Reklamy

Praca, praca, praca

W spektrum jesteśmy jak w ciągłym pędzie do doskonałości.
Kontrola nad nami samymi daje nam złudne poczucie bezpieczeństwa.

Jesteśmy pracoholikami w spektrum.

Od zawsze kiedy pamiętam w moim życiu najważniejsza była praca. Codziennie obowiązki.
Byłam pracowitym dzieckiem.

Moja mama jest pracoholikiem.
Bardzo rzadko widziałam ją wypoczętą. Zrelaksowaną.
W moim domu liczyła się zawsze ciężka praca.
Rodzice ciągle zajęci.

Jako dziecko bardzo się bałam.
O moją mamę.
Ona była taka chuda i spracowana.
Wyglądała zupełnie inaczej jak inne mamy.

Płakałam po cichu i bałam się o nią, że zachoruje, że coś się z nią stanie.
I zostanę sama.

Po latach widzę w lustrze jej odbicie.
Nie potrafię inaczej.
Jestem do niej podobna.
Zawsze zajęta. Zaangażowana.
Czasem nie śpię do rana.

Kiedyś słyszałam, że moja mama to jest człowiekiem który wszystko potrafi.
Często jestem do niej porównywana, że nie jestem jak ona doskonała.

Nie wiem czy chciałabym zapracować się na śmierć.
Chociaż pracujemy nad nią codziennie.

Moja mama nauczyła mnie prawie wszystkiego

Jednego czego nigdy mnie nie nauczyła to jak dbać o siebie.
Tego nigdy nie było w moim domu.

Dlatego uczę się tego od kilku lat sama.
Aby moje dziecko się o mnie nie bało.

Nie martwiło się o mnie.

Dbajcie o siebie.

Dla swoich dzieci, bliskich.

Dla siebie.

AspieZaklinaczka
Sylwia N.Baginska

Reklamy
Reklamy
Reklamy

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s