Czym są historyjki społeczne

Historyjka społeczna ma tytuł i wstęp wyraźnie określające temat, rozwinięcie zawierające szczegółowe informacje i zakończenie, które podkreśla i podsumowuje istotne informacje. Historyjki społeczne służą autystycznym dzieciom do zrozumienia otaczającej rzeczywistości. To jedno z bardziej skutecznych narzędzi edukacyjnych w ASD

Struktura

„Podobnie jak wszystkie dobre opowieści, historyjki społeczne mają sensowną strukturę. Każda z nich ma tytuł, wstęp, rozwinięcie i zakończenie. Opowiastki mają szczególny cel i wyjątkowego Odbiorcę, więc te podstawowe elementy nabierają dużego znaczenia […].

Jeśli w trakcie pisania Autorzy pamiętają o wstępie, rozwinięciu i zakończeniu, łatwiej przychodzi im określenie (wstęp), opis (rozwinięcie) i podkreślenie (zakończenie) najistotniejszych koncepcji zawartych w historyjce. Wstęp zawiera jasne zdanie tytułowe, na przykład: „Jeśli zgubię zabawkę, ludzie mogą mi pomóc”. Czasami Autor poprzedzi je innym zdaniem, które ma przyciągnąć uwagę Odbiorcy (np. „Nazywam się Jurek”). Zaraz po wstępie pojawia się rozwinięcie, które zawiera dalsze opisy i/lub wyjaśnienia mające postać stwierdzeń typu: „Mama i tata wiedzą, jak znaleźć moją zabawkę. Spróbujemy się zastanowić i poszukać”. Zakończenie odsyła Odbiorcę do początku; do koncepcji sytuacji i /lub sukcesów, które zapoczątkowały historyjkę. Omawia ponownie oryginalne założenie wzbogacone o dodatkową informację. „Ludzie mogą mi pomóc w poszukiwaniu zabawki”. Wstęp, rozwinięcie i zakończenie razem stanowią podstawę, na której opierają się historyjki społeczne, niezależne od ich złożoności lub długości.

Struktura organizuje i porządkuje myśli Autora, a tym samym ułatwia Odbiorcy zrozumienie informacji. W przypadku przeciętnego dziecka wcześniejsza wiedza, o czym traktuje opowieść (tytuł i wstęp), zapewnia ramy, w których można umieścić dalsze szczegóły (rozwinięcie). Gdy historyjka się kończy, podkreślane są istotne zagadnienia. Tak samo jest w przypadku historyjek społecznych, z jedną jednak różnicą. Odbiorca ma trudność z konceptualizacją, porządkowaniem, „zrozumieniem istoty sprawy” lub spojrzeniem z dystansu, a także z zastosowaniem informacji w odniesieniu do własnych doświadczeń. Zwiększa to wagę klarownej organizacji każdej historyjki” (Gray, 2015).

źródło: Carol Gray: „Nowe historyjki społeczne…”, HARMONIA UNIVERSALIS, Gdańsk 2015

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: