Plan dnia powinniśmy opracować razem z dzieckiem aby czuło, że ma wpływ na otaczającą je rzeczywistość. Plan nie może zagospodarować każdej minuty, jest raczej wskazówką prezentująca zadania wykonywane w ciągu dnia.

„Jedną z technik, którą zaczerpnęliśmy z warsztatów dla osób dorosłych z ADHD, jest „kołowy plan dnia” technika ta pomaga dzieciom i nastolatkom uczyć się strategii wykonywania jednej rzeczy na raz polegającej na tym, że nie zaczynamy jakiegoś działania, zanim nie skończymy poprzedniego. Ważne jest też nauczenie, że wiele wydarzeń powtarza się, co łatwo zauważyć, zaznaczając je na naszym kołowym planie dnia (Kołakowski, Pisula 2016) […]

Innym rodzajem planowania jest domowy grafik, w którym dzielimy się różnymi stałymi obowiązkami – odbieraniem dzieci z dodatkowych zajęć, odrabianiem z nimi lekcji itp. Taki plan pozwala nam też zorientować się, kiedy będziemy potrzebować pomocy z zewnątrz (babci, wolontariusza, wynajętej opiekunki).

Nauka planowania jest trudna, ponieważ wymaga uwzględnienia faktu, że w danej jednostce czasu mieści się określona czynności, które można wykonać. Trzeba więc zaakceptować to, że na wiele zadań nie starczy już czasu. Przykładowo w trakcie jednej sesji terapeutycznych zastanawialiśmy się (wraz z nastolatką z ADHD), ilu stron podręcznika można nauczyć się jednego dnia. Ustaliliśmy, że średnio czyta 10 stron na godzinę, ale połowa czasu przeznaczonego na naukę „gdzieś ucieka”. Wyszedł nam następujący (choć może nieprawdziwy w innych sytuacjach) wzór:

Czas przeznaczony na naukę = 2 x (liczba stron : 10)

[czyli jeśli mam przeczytać 50 stron, to muszę na to zarezerwować 2 x (50 : 10) = 10 godzin]

Innymi słowy, jeżeli ucząc się cała niedzielę (10 godzin), przerobiła 96 stron, to jest ogromny sukces, a nie klęska!!!

Jednym ze sposobów uczenia planowania jest wpojenie dziecku schematów działania i planów czynności” (Kołakowski, Pisuła 2016).

źródło: A. Kołakowski, A. Pisuła: „Sposób na trudne dziecko…”GWP, Sopot 2016

 

 

Reklamy