Umiejętności społeczne są kluczowe dla pełnego i satysfakcjonującego życia. Dla dzieci ze spektrum autyzmu, nauka tych umiejętności może być trudniejsza, ale z odpowiednim podejściem i wsparciem jest to jak najbardziej możliwe. W tym artykule przedstawimy krok po kroku, jak nauczyć dziecko ze spektrum autyzmu umiejętności społecznych, a także zaprezentujemy konkretne ćwiczenia i skrypty, które można stosować w domu i w szkole.

Krok 1: Zrozumienie indywidualnych potrzeb

Każde dziecko ze spektrum autyzmu jest inne. Ważne jest, aby zrozumieć specyficzne potrzeby i mocne strony dziecka. Skonsultuj się z terapeutą lub specjalistą, aby ocenić umiejętności dziecka i określić cele nauki.

Krok 2: Budowanie zaufania i bezpieczeństwa

Dziecko musi czuć się bezpiecznie i komfortowo w środowisku, w którym uczy się nowych umiejętności. Twórz strukturalne i przewidywalne otoczenie, gdzie dziecko wie, czego się spodziewać. Używaj wizualnych harmonogramów i prostych instrukcji.

Krok 3: Nauka przez naśladowanie

Dzieci ze spektrum autyzmu często uczą się najlepiej przez naśladowanie. Pokaż, jak zachowywać się w określonych sytuacjach społecznych. Możesz używać lalek, zabawek lub rysunków do przedstawienia różnych scenariuszy.

Krok 4: Używanie historyjek społecznych

Historyjki społeczne są krótkimi opowiadaniami, które opisują różne sytuacje społeczne i odpowiednie zachowania. Są one szczególnie pomocne w nauce umiejętności takich jak witanie się, rozmowa z rówieśnikami czy proszenie o pomoc.

Przykład historyjki społecznej:

Tytuł: Jak przywitać się z kolegą

„Każdego dnia, gdy przychodzę do szkoły, witam się z moimi kolegami. Mogę powiedzieć ‚Cześć!’ lub ‚Dzień dobry!’. Patrzę im w oczy i uśmiecham się. W ten sposób pokazuję, że jestem szczęśliwy, że ich widzę.”

Krok 5: Praktyka i powtarzanie

Regularne ćwiczenie umiejętności społecznych jest kluczowe. Organizuj krótkie, codzienne sesje, podczas których dziecko będzie mogło ćwiczyć nowe umiejętności. Używaj nagród i pochwał, aby zachęcić dziecko do dalszej nauki.

Krok 6: Gry i zabawy

Gry i zabawy mogą być świetnym sposobem na naukę umiejętności społecznych. Organizuj zabawy grupowe, które wymagają współpracy i komunikacji, takie jak układanie puzzli w grupie, gra w klasy czy zabawy ruchowe.

Przykład zabawy:

Gra: Kółko i krzyżyk w grupie

Dzieci grają w kółko i krzyżyk, ale każdy ruch musi być omówiony i zaakceptowany przez całą grupę. Dzieci muszą komunikować się, współpracować i negocjować, co pomaga w rozwijaniu umiejętności społecznych.

Krok 7: Wsparcie w rzeczywistych sytuacjach

Pomóż dziecku stosować nauczone umiejętności w rzeczywistych sytuacjach. Organizuj spotkania z rówieśnikami, wyjścia do sklepu czy na plac zabaw, gdzie dziecko będzie miało okazję praktykować swoje umiejętności w praktyce.

Skrypty do ćwiczeń – 55 przykładów skryptów do nauki interakcji społecznych

Skrypty mogą pomóc dzieciom ze spektrum autyzmu w nauce interakcji społecznych, poprzez dostarczanie im konkretnych słów i fraz do użycia w różnych sytuacjach. Oto 55 przykładów skryptów:

Skrypt 1: Rozpoczynanie rozmowy

• Nauczyciel/Rodzic: „Cześć, [Imię]. Jak się masz?”
• Dziecko: „Cześć. Dobrze, a ty?”
• Nauczyciel/Rodzic: „Dziękuję, też dobrze. Co robiłeś dzisiaj?”
• Dziecko: „Grałem w piłkę. A ty co robiłeś?”
• Nauczyciel/Rodzic: „Pracowałem. Co najbardziej lubisz w grze w piłkę?”

Skrypt 2: Proszenie o pomoc

• Dziecko: „Przepraszam, czy możesz mi pomóc?”
• Nauczyciel/Rodzic: „Oczywiście, w czym potrzebujesz pomocy?”
• Dziecko: „Potrzebuję pomocy z moim zadaniem.”
• Nauczyciel/Rodzic: „Pokaż mi, nad czym pracujesz.”
• Dziecko: „Nie rozumiem, jak zrobić to ćwiczenie z matematyki.”

Skrypt 3: Witanie się z kolegami

• Dziecko: „Cześć, [Imię kolegi]. Jak się masz?”
• Kolega: „Cześć! Dobrze, a ty?”
• Dziecko: „Też dobrze. Co dzisiaj robisz po szkole?”
• Kolega: „Idę na plac zabaw. Chcesz się dołączyć?”
• Dziecko: „Tak, chętnie. Do zobaczenia później!”

Skrypt 4: Dołączanie do zabawy

• Dziecko: „Czy mogę dołączyć do zabawy?”
• Inne dziecko: „Tak, oczywiście. Gramy w chowanego.”
• Dziecko: „Super! Kto jest na razie szukającym?”
• Inne dziecko: „Ja jestem. Schowaj się, zaczynam liczyć do dziesięciu!”

Skrypt 5: Rozwiązywanie konfliktów

• Dziecko: „Nie podoba mi się, że zabrałeś moją zabawkę.”
• Inne dziecko: „Przepraszam, nie wiedziałem, że jest twoja.”
• Dziecko: „Czy możesz mi ją oddać?”
• Inne dziecko: „Oczywiście. Proszę, oto ona.”
• Dziecko: „Dziękuję. Może teraz zagramy razem?”

Skrypt 6: Komplementowanie innych

• Dziecko: „Ładna koszulka, [Imię kolegi].”
• Kolega: „Dzięki! Twoja też jest fajna.”
• Dziecko: „Dziękuję! Gdzie ją kupiłeś?”
• Kolega: „Moja mama kupiła ją w sklepie na rogu.”
• Dziecko: „Może kiedyś tam pójdę. Dziękuję za informację!”

Skrypt 7: Prośba o przerwę