Odwagę – cnotę męstwa, dzielności, Starożytni rozumieli jako umiejętność podejmowania trudnej decyzji w niesprzyjających okolicznościach. Rozumieli ją dwojako:
- zachowanie w obliczu zagrożenia cielesnego, czyli wytrwanie w strachu.
- wytrwanie w stanowisku, swoim zdaniu tzw. odwaga cywilna.
Czy jest i gdzie jest miejsce cnoty męstwa we świecie współczesnego dziecka?
Dzieci uczą się przez doświadczenie, czerpią z tego, co sami, jako rodzicie, proponujemy im każdego dnia, dokonując własnych wyborów, podejmując decyzje. Przekazujemy to co dla nas jest ważne, czym mają się kierować w życiu. Warto wzmocnić to rozmową. Filozoficzną, angażującą obie strony w dyskusję.
Co jest potrzebne do bycia odważnym?
Idąc za najbardziej znanym etykiem polskim Romanem Ingardenem, to:
- Zaangażowanie w działanie – świadome uczestnictwo
- Podjęcie decyzji
- Wyznawanie pewnych zasad, które są ważne i których jestem skłonny bronić
- Odpowiedzialność za własne postępowanie
- Swoboda decydowania, czyli nikt mnie nie zmusza do podjęcia decyzji.
- Centrum decydowania jest w JA,
Odwaga – świadomie podejmuję pewne działania w sprawach, które dla mnie są ważne, i jestem w odpowiedzialny, za to co robię.
Pytania pomocnicze w dyskusji.
Co to jest odwaga, jak ją rozumiem? Kto jest odważny? Dlaczego odważny jest właśnie ten człowiek, zwierzę? Którą z jego cech chciałbyś mieć, kształtować, rozwijać?Dlaczego tę? Co czyni człowieka odważnym? A zwierzę? Kiedy mogę wykazać się odwagą? Czy odwaga jest bezinteresowna? Co zyskuje człowiek odważny?
To tylko kilka pytań, którymi można rozpocząć rozmowę z dzieckiem o odwadze. Znajdź chwilę, usiądź, zastanów się, porozmawiaj, a przekonasz się jak wiele do powiedzenia w temacie odwagi ma Twoje dziecko. Wysłuchaj tego (źródło: Pracownia-folozoficzna.pl).
Po co nam odwaga?
Otóż pomaga nam ona przezwyciężać strach, mówić o trudnych tematach, radzić sobie w sytuacjach, gdy coś nam nie wychodzi. Daje też siłę, żeby wyrażać i bronić swojego zdania, a także umieć ponosić konsekwencje swoich działań. Odwaga pozwala nam wreszcie myśleć nieszablonowo i realizować swoje pomysły i marzenia.
fot. Izzy Park
autyzmwszkole.com 
