Lekcja asertywności dla przedszkolaków ze spektrum autyzmu powinna być dostosowana do ich potrzeb i umiejętności.
Temat: Lekcja asertywności dla przedszkolaków ze spektrum autyzmu
Cele:
- Zapoznanie dzieci z pojęciem „asertywność”.
- Kształtowanie umiejętności wyrażania swoich potrzeb i uczuć w sposób asertywny.Rozwijanie umiejętności rozpoznawania zachowań asertywnych u innych dzieci.
Metody:
- Zastosowanie prostego języka i wizualnych pomocy.
- Użycie konkretnych przykładów i zabaw praktycznych.
Przygotowanie:
- Nauczyciel powinien mieć dostęp do wizualnych pomocy, takich jak plansze, obrazki lub karty z symbolami.
- Przygotować proste scenki do ćwiczeń.Upewnić się, że przedszkolaki mają wygodne i bezpieczne miejsce do zajęć.
Czas Trwania: Około 30-40 minut.
Etap 1: Wprowadzenie (10 minut):
- Nauczyciel wita dzieci i przedstawia temat dnia: „Dziś nauczymy się, jak być asertywnym!”
- Wyjaśnia, że asertywność to umiejętność mówienia o swoich uczuciach, potrzebach i życzeniach w sposób uprzejmy i stanowczy. Pokazuje planszę lub obrazek przedstawiający dziecko, które mówi „Tak” i dziecko, które mówi „Nie”.
Witajcie na dzisiejszej lekcji asertywności! Dziś zajmiemy się czymś naprawdę ważnym – umiejętnością nazywaną „asertywnością.”
Czy kiedykolwiek czuliście się niepewnie lub zagubieni w sytuacjach, gdy nie wiedzieliście, jak powiedzieć „nie” lub wyrazić swoje uczucia w miły i stanowczy sposób? Dzisiaj nauczymy się, jak to robić!
Asertywność to umiejętność mówienia o swoich uczuciach, potrzebach i odczuciach w sposób uprzejmy i stanowczy. To umiejętność wyrażania siebie w sposób, który pomaga nam budować zdrowe relacje z innymi, jednocześnie respektując nasze własne pragnienia. Dzięki asertywności możemy lepiej rozumieć innych i być zrozumiani przez nich.
Dla niektórych z nas może to być trudne, ale nie martwcie się! Dzisiejsza lekcja pomoże nam zrozumieć, co to znaczy być asertywnym i jak można to osiągnąć. Będziemy razem ćwiczyć, rozmawiać i uczyć się razem, aby stać się bardziej asertywnymi.
Pamiętajcie, że każdy z nas jest wyjątkowy, a nasze umiejętności różnią się od siebie. To w porządku! Dzisiejsza lekcja zostanie dostosowana do waszych potrzeb, a my razem odkryjemy, jak być asertywnym w sposób, który jest najlepszy dla was. Gotowi na zabawę i naukę? To ruszamy!
Etap 2: Opowiadanie (5 minut):
- Nauczyciel opowiada krótką historyjkę lub bajkę o przyjaciołach, którzy uczą się być asertywni w różnych sytuacjach.
Weronika i jej dzielna odmowa
Weronika była dziewczynką z pięknymi niebieskimi oczami i jasnymi włosami. Weronika lubiła spędzać czas na rysowaniu i tworzeniu pięknych obrazów. W swojej klasie Weronika miała wielu przyjaciół, a wszyscy często prosili ją o pomoc w tworzeniu rysunków. weronika była często tym zmęczona.
Pewnego dnia Weronika usiadła sobie w swoim cichym, ulubionym miejscu w klasie i rysowała pięknego motyla. Nagle, jej kolega Filip przyszedł do niej i powiedział: „Weroniko, czy możesz narysować mi motyla? Twój motyl zawsze jest taki piękny!”
Weronika uśmiechnęła się do Filipa i powiedziała cicho, ale stanowczo: „Dziękuję za komplement, ale teraz rysuję motyla dla siebie. Możesz poprosić o pomoc innych przyjaciół?”
Filip początkowo był zdziwiony, ponieważ Weronika nigdy wcześniej nie odmówiła mu pomocy. Ale Weronika postanowiła być asertywna i uświadomiła sobie, że czasami ważne jest mówienie „nie,” kiedy mamy swoje własne potrzeby.
Filip zdziwił się, ale nie obraził na Weronikę, powiedział: „Masz rację, Weroniko. Będę prosić innych przyjaciół o pomoc. Powodzenia z twoim pięknym motylem!”
Weronika uśmiechnęła się szeroko, czując się pewniej niż wcześniej. Wiedziała, że odmawianie czasami jest ważne, żeby dbać o swoje potrzeby i czuć się dobrze. Teraz mogła kontynuować rysowanie swojego pięknego motyla.
Historia Weroniki uczy nas, że odmawianie jest konieczne ale trzeba użyć do tego odwagi. Odważyć się odmówić często nie jest proste. Ale trzeba się tego nauczyć. Asertywność pomaga nam kulturalnie odmawiać lub upominać się o swoje prawa. Wszyscy mamy prawo do wyrażania swoich potrzeb, nawet jeśli czasami musimy powiedzieć „nie.” Dzięki asertywności możemy budować zdrowe relacje i dbać o siebie jednocześnie.
Etap 3: Zrozumienie Asertywności (10 minut):
- Nauczyciel wyjaśnia, że asertywność oznacza mówienie „Tak” lub „Nie” w sposób miły, ale stanowczy.
- Pokazuje przykłady prostych zdań, które można użyć, np. „Chciałbym się bawić z klockami teraz” (asertywność) i „OK, mogę się bawić z klockami” (uległość). Pyta dzieci, czy potrafią powiedzieć „Tak” lub „Nie” w miły sposób.
Etap 4: Ćwiczenia Asertywności (10 minut):
- Nauczyciel organizuje zabawy praktyczne:
- Dzieci biorą udział w symulowanej sytuacji, w której muszą powiedzieć „Nie” w miły sposób, np. gdy inny przedszkolak chce zabrać im zabawkę.
- Dzieci próbują mówić „Tak” lub „Nie” w sposób asertywny podczas różnych sytuacji, takich jak prośby o wspólną zabawę lub udostępnienie miejsca.
Etap 5: Podsumowanie (5 minut):
- Nauczyciel pyta dzieci, co nauczyły się na dzisiejszej lekcji.
- Podsumowuje, że asertywność to ważna umiejętność, która pomaga nam wyrażać swoje uczucia i potrzeby w miły sposób. Zachęca dzieci do stosowania asertywności w codziennych sytuacjach.
Etap 6: Zakończenie (5 minut):
- Nauczyciel dziękuje dzieciom za udział w lekcji.
- Przypomina im, że mogą być asertywne i wyrażać swoje uczucia z szacunkiem.Zachęca dzieci do stosowania nowo nabytych umiejętności w przedszkolu i w domu.
Ta lekcja asertywności dla przedszkolaków ze spektrum autyzmu ma na celu dostarczenie prostych, konkretnych narzędzi do rozumienia i stosowania asertywności w codziennym życiu. Ważne jest, aby dostosować język, materiały i tempo zajęć do indywidualnych potrzeb i umiejętności dzieci.
