Jestem dobrym psychologiem
Przewidziałam bezbłędnie co się wydarzy w mojej rodzinie.
Powoli obserwowałam jak zachowują się, mówią.
Oczywiście jak każda osoba, która jest głęboko w psychologii tłumaczy ludzi. Zwłaszcza tych najbliższych.
Doskonale rozumie ich motywy działania.
Pokornie akceptuje każde przekraczanie granic.
Bo w końcu jak można nie wybaczyć ojcu czy matce?.
Jednak przychodzi taki moment, że wszystko puszcza.
Nagle pęka i już nie jesteś tym samym człowiekiem.
Przestajesz tłumaczyć i akceptować, przestajesz podejmować dyplomatyczne próby.
Masz dość.
Ten czas nadszedł.
Jeśli rodzice nie szanowali Cię kiedy miałeś/ miałaś 16, 26, 36..
Zapewne nie będzie tego szacunku w późniejszym wieku.
Nawet jeśli bardzo się starałeś, pracowałeś, uczyłeś to nic nie da.
Nie można zapracować na coś czego nie rozumie druga strona.
Szacunek jest dla wszystkich.
Nie ważne ile masz lat.
Jeśli jesteś dzieckiem i wychowujesz swoich rodziców mając 10 lat. To nigdy się nie skończy.
Odwrócony parenting działa negatywnie w każdym wieku.
I nie ma znaczenia, że ty jesteś już dorosła/ dorosły w dzieciństwie.
Tym nie zapracujesz na szacunek u rodziców gdyż oni mają cię za nic.
I kolejne lata tylko pogarszają sytuację.
Wzrasta twoja odpowiedzialność i nakładane obowiązki.
Toksyczność rodziców wzrasta.
A Ty zamiast być niezależna/niezależny jesteś w chorej relacji.
I nie potrafisz się od tego odciąć. Oni się starzeją
i znów powtarza się sytuacja z dzieciństwa.
Gdyż oczekują, że będziesz robił co oni chcą.
I coraz bardziej tracisz poczucie bezpieczeństwa
i własnej wartości.
I cierpi za to Twoja najważniejsza rodzina.
Twoje dzieci, partner.
Dlatego trzeba się odciąć.
I odejść.
Nie można być psychologiem dla swoich rodziców.
To konflikt interesów.
Nie można ich wiecznie tłumaczyć.
Oni muszą dorosnąć.
AspieZaklinaczka
Sylwia N.Baginska
#asd
#aspiezaklinaczka
#aspiepozytywni
#aspie
#AdverseChildhoodExperiences
