Temat często podejmowany był w podręczniku napisanym przez Hansa Aspergera pochodzącym z 1953 roku, który nigdy nie został przetłumaczony na język angielski: „W skrócie – nauczyciel musi w jakiś sposób sam stać się autykiem”.

Asperger zauważył, że w takim przypadku najlepsi nauczyciele to osoby, które godzą się iść na kompromis, zamiast wymagać od dzieci, by zachowywały się jak reszta...

Asperger nie traktował dzieci jako pacjentów, lecz jak sprzymierzeńców pomagających mu w opracowaniu metod pedagogicznych pomagających mu w opracowaniu metod pedagogicznych, które byłyby w stosunku do nich najskuteczniejsze.

Jednym z jego doradców okazał się Harro, którego zachowanie w szkole było wręcz skandaliczne. „Mimo iż chłopiec trzymał się z dala od ludzi – a może właśnie z tego powodu – miał duże doświadczenie w dziedzinach którymi się interesował”, zauważył Asperger. „Można z nim było rozmawiać jak z dorosłą osobą i naprawdę wiele się od niego nauczyć”.

Dzięki Harro Asperger zrozumiał na…