Reklamy

Nikolai wszedł do sali z głośnym płaczem. Mama powiedziała mu, że on zostanie z nauczycielami w pokoju zabaw, ale ona wyjdzie. Nikolai zawsze miał przy boku mamę albo nianię i nawet krótka chwila bez którejś z nich trwała dla niego stanowczo za długo…

„Bierze ze mną prysznic. Śpi ze mną. Za dużo tego” – narzekała jego mama. Rosjanka. Mama wyszła, a nauczycielka próbowała pocieszyć chłopca. Nikolai nie reagował. Podbiegł do okna, szlochając, bo nigdy nie był sam i wiedział tylko, że na pewno nie będzie mu z tym dobrze. Zasugerowałam nauczycielce, żeby Nikolai tylko siedział na jej kolanach i obserwował, co robią inni.

Pozostałe dzieci bawiły się po kolei na huśtawce naprędce skleconej z belki i platformy do ćwiczeń równoważnych. Dzieci na zmianę siadały pojedynczo na dwóch końcach platformy i huśtały się w górę i w dół. Trzecie dziecko siedziało po środku platformy, a wszyscy razem chichotali z radości. Ich śmiech w końcu przykuł uwagę. Nikolaia, który zaczął bacznie obserwować dzieci i uspokoił się. Zabawa dobiegła końca, a dzieci dostały plastikowe worki na śmieci, które miały na siebie założyć przed rozpoczęciem malowania. Kiedy Nikolai sięgnął po worek i powiedział „plastik”, wiedzieliśmy, że odnieśliśmy zwycięstwo.

Dołączył do innych dzieci maczających kawałki łodygi bananowca w farbie i odciskających nimi ślady na papierze zawieszonym na ścianie. Dzieci dostały też kawałki ziemniaka, łodygi selera naciowego i pędzelki, które mogły łatwo złapać swoimi małymi palcami. Na przykrytej folią podłodze rozstawiliśmy płytkie miski z czerwoną, żółtą i niebieską farbą.

Dzieci były urzeczone, szczególnie Nikolai. Nawet inne dziecko, u którego zdiagnozowano ADHD, bez problemu pozostało z nami przez cały czas tej zabawy.

Aby przykuć uwagę dziecka, trzeba wiedzieć, co je interesuje. Niektórzy lubią układać puzzle, inni uwielbiają zabawy z wodą, a jeszcze inni silnie reagują na ruch. Teraz już wiemy, że Nikolai ma duszę artystyczną. Będziemy więc przygotowani na to, żeby zwabić go sztuką i pomóc mu dalej odkrywać, że życie może być ciekawe nawet bez mamy czy niani przy boku.

Na podstawie: Sher B. (2013). Nikolai Finds Art. W: The Whole Spectrum of Social, Motor, and Sensory Games. San Franciso: Jossey-Bass

źródło: B. Sher, CODZIENNE GRY I ZABAWY DLA DZIECI Z ZABURZENIAMI…, HARMONIA UNIVERSALIS, Gdańsk 2018


Skomentuj

Wpisy na stronie

  • Kac socjalny, Sylwia N. Bagińska

    Kac socjalny, Sylwia N. Bagińska

    Kac socjalny Mam taki stan często gdy przebywam za długoz ludźmi.Nie znaczy to, że nie lubię ludzi.Ja kocham ludzi. Wyglądam na extro – jestem intro.Muszę…

  • Wielkanocne niespodzianki – zajęcia, zabawy, inspiracje

    Wielkanocne niespodzianki – zajęcia, zabawy, inspiracje

    Wielkanocne niespodzianki – scenariusz zajęć dla grupy 4-5 latków „Wielkanocne niespodzianki” – słuchanie opowiadania nauczycielki z wykorzystaniem historyjki obrazkowej połączone z kiermaszem świątecznym. CELE OPERACYJNE:…

  • Jak sobie radzić z emocjami, stres – ASD

    Jak sobie radzić z emocjami, stres – ASD

    Temat: Stres. Jak sobie radzić z emocjami? Cele lekcji: kształcenie umiejętności nazywania i rozumienia pojęć; emocje, stres dostarczanie informacji dotyczących zachowania w sytuacjach emocjonalnych uświadamianie…

  • Emocje – scenariusze zajęć, ASD

    Emocje – scenariusze zajęć, ASD

    Temat: Lekcja o emocjach na przykładzie filmu „Cześć, Tereska” Roberta Glińskiego Przedmiot: godzina wychowawcza Czas: 1 godzina lekcyjna (plus projekcja filmu) Po zajęciach uczeń będzie…