Przeciągam wtedy czas jak ciepły koc.
Lubię przedłużać ten czas. Gdyż nie chcę jutro robić tego co muszę.
A noc jest od tego co kocham, czego chcę. Wtedy tworzę. Noc jest moim najcenniejszym miedzyczasem.
Rozciągam się w tym cała.
Czuje się bezpiecznie. Rozkładam moje wiersze.
Wtedy jestem najbardziej prawdziwa.
Jak na wakacjach od życia , którego nie chcę.
Z pamiętnika
AspieZaklinaczka
Sylwia Niemowna-Baginska 💓
Pierwsza w Polsce kawiarnia, w której pracownikami są osoby z autyzmem „Już w lutym na mapie Warszawy pojawi się niezwykłe miejsce. To pierwsza taka klubokawiarnia…
Gamifikacja – nauka przez działanie
Wczoraj, Czwartek 14.01.2016 Zbliża się półrocze. Piotrek usiłuje poprawić dwie jedynki z niemieckiego. Robimy codziennie „kartki”. „Kartka” podwójne A4 na którym wypisuję wszystkie słówka, zwroty i…
„Niesforny alfabet” Grzegorza Kasdepke to dobry pomysł na naukę alfabetu. Moje dzieciaki bardzo ją lubiły i często do niej wracaliśmy. Jak twierdzi sam autor „W
