Przykładowe oceny z zaleceniami do dalszej pracy. Jak pisać wspierające i dostosowane oceny dla uczniów ASD.
Oceny opisowe dla uczniów ze spektrum autyzmu powinny być precyzyjne, wspierające i skoncentrowane na indywidualnych potrzebach oraz postępach każdego ucznia. Ważne jest uwzględnienie mocnych stron dziecka, jego osiągnięć oraz obszarów wymagających wsparcia, a także wskazanie zaleceń do dalszej pracy.
Poniżej przedstawiam przykłady ocen opisowych uczniów ASD z różnymi trudnościami, uwzględniając zalecenia do pracy w drugim półroczu.
1. Uczeń z trudnościami w komunikacji werbalnej
Ocena opisowa:
W pierwszym półroczu Janek zrobił postępy w komunikacji niewerbalnej. Skutecznie korzysta z obrazkowego systemu komunikacji (PECS) w codziennych sytuacjach, wskazując swoje potrzeby i wybory. Współpracuje z nauczycielami podczas zajęć grupowych, choć wymaga wsparcia w inicjowaniu kontaktów z rówieśnikami. Janek dobrze reaguje na pochwały, co pozytywnie wpływa na jego motywację do pracy.
Zalecenia:
- Kontynuować rozwijanie umiejętności komunikacyjnych poprzez system PECS oraz wprowadzenie prostych słów i fraz w formie zabaw.
- Organizować zajęcia wspierające integrację społeczną z rówieśnikami, np. gry zespołowe.
- Stosować pozytywne wzmocnienia, aby zwiększyć motywację do nauki i komunikacji.
2. Uczeń z trudnościami w koncentracji uwagi
Ocena opisowa:
Zosia wykazuje duże zainteresowanie zajęciami plastycznymi, które pozwalają jej na twórcze wyrażanie emocji. W trakcie lekcji wymaga jednak dodatkowych przypomnień i krótkich przerw, aby utrzymać koncentrację na zadaniu. Wykonuje zadania przy wsparciu nauczyciela, ale coraz częściej podejmuje próby samodzielnego działania.
Zalecenia:
- Wprowadzić krótkie ćwiczenia na koncentrację uwagi (np. wyszukiwanie różnic w obrazkach, zadania logiczne).
- Stosować wizualne plany dnia, aby zwiększyć poczucie bezpieczeństwa i przewidywalności.
- Kontynuować rozwijanie zainteresowań artystycznych Zosi jako sposobu na poprawę jej samoregulacji.
3. Uczeń z trudnościami sensorycznymi
Ocena opisowa:
W pierwszym półroczu Ania zaczęła lepiej radzić sobie w środowisku szkolnym dzięki wprowadzeniu dostosowań sensorycznych, takich jak przerwy ruchowe i korzystanie z kącika sensorycznego. Jest bardziej otwarta na udział w zajęciach grupowych, choć czasami unika zadań wymagających kontaktu z niektórymi teksturami. Współpracuje z terapeutą integracji sensorycznej, co przynosi widoczne efekty w regulacji emocji.
Zalecenia:
- Kontynuować terapię integracji sensorycznej, koncentrując się na oswajaniu trudnych bodźców.
- Wprowadzać aktywności sensoryczne jako element codziennych zajęć (np. zabawy z piaskiem kinetycznym).
- Monitorować reakcje Ani na zmiany w otoczeniu i wprowadzać je stopniowo.
4. Uczeń z trudnościami społecznymi
Ocena opisowa:
Tomek wykazuje większą chęć uczestniczenia w zabawach z rówieśnikami, choć często potrzebuje wsparcia w rozumieniu zasad społecznych i rozwiązywaniu konfliktów. Dobrze radzi sobie w sytuacjach przewidywalnych, ale reaguje stresem na niespodziewane zmiany. Chętnie angażuje się w zajęcia, gdy są one prowadzone w sposób uporządkowany.
Zalecenia:
- Organizować zajęcia rozwijające kompetencje społeczne, np. trening umiejętności społecznych (TUS).
- Stosować wizualne schematy i historie społeczne w celu ułatwienia zrozumienia norm społecznych.
- Zachęcać do udziału w grach zespołowych, wspierając go w rozwiązywaniu trudnych sytuacji.
5. Uczeń z trudnościami w samoregulacji emocjonalnej
Ocena opisowa:
W pierwszym półroczu Kuba wykazywał trudności z wyrażaniem emocji w sposób akceptowalny społecznie, jednak postępy w tej dziedzinie są widoczne. Dzięki wprowadzeniu technik oddechowych i ćwiczeń relaksacyjnych rzadziej dochodzi do wybuchów złości. Kuba reaguje pozytywnie na jasne zasady i rutynę.
Zalecenia:
- Wprowadzać dalsze ćwiczenia samoregulacji, takie jak techniki uważności (mindfulness).
- Używać wizualnych podpowiedzi, aby pomóc Kubie zrozumieć swoje emocje i wybrać odpowiednie reakcje.
- Zwracać uwagę na sytuacje wywołujące trudne emocje i stopniowo wprowadzać strategie radzenia sobie.
Jak pisać oceny opisowe?
- Personalizacja: Każde dziecko jest inne, dlatego ocena powinna być indywidualna, uwzględniająca specyficzne potrzeby i postępy ucznia.
- Pozytywny język: Koncentruj się na mocnych stronach dziecka, jednocześnie wskazując obszary do rozwoju w sposób wspierający.
- Konkretność: Opisuj zachowania i osiągnięcia ucznia za pomocą konkretnych przykładów.
- Zalecenia: Dołącz praktyczne wskazówki do dalszej pracy, które będą pomocne zarówno dla nauczycieli, jak i rodziców.
- Unikanie porównań: Nie porównuj ucznia z innymi – ocena powinna odnosić się do jego indywidualnego potencjału i postępów.
Dostosowanie ocen opisowych do potrzeb uczniów ze spektrum autyzmu wspiera ich rozwój i umożliwia lepszą współpracę pomiędzy nauczycielami, rodzicami i specjalistami. Dzięki odpowiednim zaleceniom edukacyjnym każdy uczeń może osiągnąć swój maksymalny potencjał.
Najczęściej zadawane pytania
1. Dlaczego oceny opisowe są ważne?
Oceny opisowe pozwalają na indywidualne podejście do ucznia, ukazując zarówno jego mocne strony, jak i obszary do rozwoju.
2. Jak uwzględniać trudności uczniów ASD w ocenie?
Warto skupić się na postępach ucznia oraz dostosować ocenę do jego specyficznych potrzeb i możliwości.
3. Jakie formy wsparcia są najbardziej skuteczne?
Wspierające są treningi umiejętności społecznych, terapia integracji sensorycznej, wizualne pomoce oraz ćwiczenia samoregulacji.
autyzmwszkole.com 