Program nauczania języka polskiego dla ucznia z Ukrainy

Reklamy

Sylwia Merchut (Iwan)'s awatarautyzm.life i neuroróżnorodni

Program nauczania języka polskiego dla obcokrajowca, dziecka z Ukrainy

„Szukamy wszystkiego, co nas łączy, co wzajemnie
wzbogaca,co służy przyjaźni i wspólnocie.”
(T.Pilch)

Wszystkie dzieci przybywające z zagranicy, będące w wieku 7-18 lat, w tym także te, które ubiegają się lub podlegają ochronie międzynarodowej, korzystają z nauki w szkołach publicznych na takich samych zasadach, jak dzieci polskie.

PROGRAM NAUCZANIA JĘZYKA POLSKIEGO DLA OBCOKRAJOWCA (dziecka z Ukrainy)
W ROKU SZKOLNYM ……./……..

Uczeń (imię i nazwisko): ………………………………….
klasa 1-3 Szkoła Podstawowa

1. Cele głównezajęć:
• pomoc uczniowi w przezwyciężaniu trudności w opanowaniu języka polskiego,
• nabycie przez ucznia kompetencji językowej, umożliwiającej porozumiewanie się w języku polskim w podstawowym zakresie,
• wspieranie wszechstronnego rozwoju ucznia, zwłaszcza jego naturalnych zdolności, zainteresowań i możliwości w sferach: intelektualnej, psychicznej i moralnej.

2. Cele szczegółowe:
• zainteresowanie dziecka językiem i kulturą polską oraz rozbudzenie w nim chęci porozumiewania się po polsku,
• rozbudzanie w dziecku uczucia…

Zobacz oryginalny wpis 4 554 słowa więcej


Skomentuj

Wpisy na stronie

  • Klubokawiarnia Życie jest fajne

    Pierwsza w Polsce kawiarnia, w której pracownikami są osoby z autyzmem „Już w lutym na mapie Warszawy pojawi się niezwykłe miejsce. To pierwsza taka klubokawiarnia…

  • Gamifikacja – nauka przez działanie

    Gamifikacja – nauka przez działanie

    Gamifikacja – nauka przez działanie

  • Dzienniki: Nauka przetrwania

    Wczoraj, Czwartek 14.01.2016 Zbliża się półrocze. Piotrek usiłuje poprawić dwie jedynki z niemieckiego. Robimy codziennie „kartki”. „Kartka” podwójne A4 na którym wypisuję wszystkie słówka, zwroty i…

  • Pomysł na książkę: Niesforny alfabet

      „Niesforny alfabet” Grzegorza Kasdepke to dobry pomysł na naukę alfabetu. Moje dzieciaki bardzo ją lubiły i często do niej wracaliśmy. Jak twierdzi sam autor „W