Chrrr…
Umiejętności, których dzieci uczą się podczas zabawy:
Radzenie sobie ze stresem i lękiem, stosowanie się do poleceń oraz umiejętności z zakresu małej i dużej motoryki.
Poziom trudności:
Dla początkujących i średnio zaawansowanych.
Umiejętności niezbędne do uczestniczenia w zabawie:
Stosowanie się do prostych instrukcji werbalnych oraz podstawowe umiejętności samokontroli i koncentracji uwagi.
Sekwencje umiejętności, które warto przećwiczyć przed rozpoczęciem zabawy:
Radzenie sobie ze stresem i lękiem, samokontrola oraz rozpoznawanie uczuć i emocji.
Miejsce:
Otwarta przestrzeń w której dzieci mogą swobodnie się poruszać.
Materiały:
Książka z krótkim opowiadaniem do snu lub nasze opowiadanie:
Opowiadanie Chrrr…
Chrrr… Zbliża się wieczór w magicznej krainie snów, gdzie dzieci uczą się ważnych umiejętności poprzez tajemniczą grę. W otwartej przestrzeni, pełnej kolorowych gwiazd i miękkich chmur, zbiera się grupa maluchów gotowych na niezwykłą przygodę.
Dorosły, ubrany w migoczące gwiazdy piżamki, zabiera je do świata snów za pomocą magicznej książki. Przytuleni do kolorowych poduszek, dzieci skupiają swoją uwagę na opowiadanej historii, a w tle słychać delikatne Chrrr…
Opowieść mówi o małym sześcioletnim misiu o imieniu Miłek, który każdej nocy udaje się w podróż do krainy snów. Dzieci przysłuchują się, jak Miłek pokonuje swoje strachy przed ciemnością, radzi sobie ze stresem przed zasypianiem i odkrywa magię snu.
Gdy dorosły wymownie mruczy „Chrrr”, dzieci otrzymują sygnał, że nadszedł czas, aby położyć się spać. Wszystkie maluchy zaczynają udawać, że zasypiają, unosząc swoje miękkie pluszowe misie i śpiewając cichutko kołysankę.
Następnie prowadzący zmienia ton opowieści, pytając dzieci, jak się czują, leżąc w swoich miejscach do spania. Próbują zrozumieć różnicę między uczuciem zrelaksowania a napięciem. W miarę jak historia rozkręca się, dzieci są coraz bardziej zanurzone w magicznej atmosferze.
Nagle, jak dzwoniący budzik, rozlega się dźwięk „Dzyń, dzyń, dzyń, dzyń!” i maluchy budzą się do życia. Chrrr… – kolejny tajemniczy dźwięk, który oznacza, że teraz czas, aby wstać, rozweselić się i ruszyć dookoła. Dzieci skaczą z radością, udając, że właśnie obudziły się w krainie snów.
Prowadzący zachęca dzieci do rozruszania ciał i dzielenia się swoimi wrażeniami. Maluchy z uśmiechem opowiadają o swoich snach, o tym, jak radziły sobie ze stresem podczas udawania snu i jak cudownie było obudzić się w magicznym świecie.
Zabawa kończy się, a dzieci siadają wokół prowadzącego, aby podsumować swoje doświadczenia. Prowadzący zadaje pytania dotyczące tego, co robiły podczas zabawy, jak się czuły i jakie emocje towarzyszyły im podczas udawania spania i budzenia się.
Chrrr… Czas wrócić do rzeczywistości, ale magiczna lekcja o radzeniu sobie ze stresem, umiejętnościach samokontroli i wartości snu pozostaje w sercach dzieci.
Opis zabawy:
W grze Chrrr… dzieci uczą się różnicy między uczuciem towarzyszącym kładzeniu się spać i wstawaniu. Na początku dorosły czyta im historyjkę i daje im sygnał, żeby poszły spać. Prowadzący pokazuje dzieciom jak mają udawać, że zasnęły. Na koniec dzieci otrzymują kolejny sygnał, który tym razem ma je zachęcić do wstania i rozruszania się.
Przebieg zabawy:
- Wytłumacz dzieciom na czym polega uczucie zrelaksowania oraz uczucie zestresowania i napięcia.
- Zacznij czytać dzieciom historyjkę, mruknij w trakcie: Chrrr i powiedz grupie, że nadszedł czas, żeby iść spać.
- Powiedz dzieciom, żeby znalazły sobie bezpieczne miejsce do spania oraz zapytaj co i jak się czują kiedy śpią.
- Udawaj dzwoniący budzik mówiąc: Dzyń, dzyń, dzyń, dzyń! i zachęć dzieci do wstania i rozruszania się w sali.
- Dzieci powinny znaleźć inne miejsce w którym zasną po ucichnięciu budzika i usłyszeniu Chrrr prowadzącego.
- Powiedz dzieciom, że to już koniec zabawy, poproś o zajęcie pozycji siedzącej i zacznij omawiać grę.
Pytania dotyczące procesu grupowego:
- Zapytaj dzieci co robiły podczas zabawy. Co robiły, kiedy kładły się spać? Co robiły, kiedy się budziły?
- Zapytaj dzieci jak się czuły kiedy spały. Podkreśl, że czas spokoju, relaksu i snu pomaga w redukcji stresu.
- Zapytaj dzieci jak się czuły, kiedy dzwonił budzik. Jak się czuły ich ciała kiedy udawały, że się budzą?
autor: Linda A. Reddy
źródło: Interwencje przez zabawę. Rozwijanie umiejętności społecznych dziecka. PWN SA, Warszawa 2015
autyzmwszkole.com 