Czy twój plecak jest przeciążony emocjami? – Zajęcia terapeutyczne dla uczniów z ASD
Czy masz wypchany plecak?
Przypominasz sobie dzień, kiedy nic ci nie szło?
Czasami nie dzieje się nic ważnego, ale mnóstwo drobiazgów nakłada się na siebie, aż wreszcie – BACH – nie wytrzymujesz. Płaczesz, rzucasz czymś albo kogoś uderzasz – w każdym razie – musisz dać upust uczuciom i to JUŻ, NATYCHMIAST.
Coś takiego zdarza się każdemu. Niektórzy nazywają to rozpakowaniem emocjonalnego plecaka. Za każdym razem, kiedy wydarzy się coś niemiłego, a nie czujemy się na tyle bezpiecznie, żeby dać upust uczuciom, wpychamy je do wyimaginowanego plecaka. Jednak gdy jest on już pełny, i nic więcej w nim się nie mieści, puszcza zamek błyskawiczny! Musimy rozpakować wszystkie poupychane uczucia, a na dokładkę zreperować zamek.
W idealnym świecie nie wpychalibyśmy uczuć do plecaków, tylko dawalibyśmy im wyraz na bieżąco. Ale jeżeli się boisz, że będziesz mieć kłopoty albo ktoś każe ci przestać płakać, może wydawać ci się sensowne udawanie, że nic się nie stało. Czasami zachowujemy te wszystkie uczucia do czasu, kiedy jesteśmy z kimś, kto nas kocha niezależnie od tego, jakie targają nami emocje. W tym ćwiczeniu będziesz wymyślać rzeczy, którymi możesz wypchać swój plecak. Dorosłym czasem się wydaje, że zdenerwowało nas coś, co wydarzyło się przed chwilą. Ale do wybuchu mogło doprowadzić cię mnóstwo drobiazgów, które tego dnia się nawarstwiły.
Przygotuj:
- Długopis albo ołówek
Instrukcja
1. Zastanów się, jakie wydarzenia zechcesz wepchnąć do emocjonalnego plecaka.
2. Zapisz je wszystkie poniżej na wolnym miejscu w plecaku. Zobaczysz, że zrobi coraz pełniejszy, wręcz zacznie coś z niego wypadać!
Oto kilka pomysłów:
- Upadasz i coś sobie robisz
- Upuszczano kanapki na ziemię
- Nie możesz znaleźć butów
- Ktoś cię przezywa
- Ktoś się z ciebie naśmiewa
- Ktoś cię nie słucha
źródło: S. Spensley, Pozytywne zachowanie…, 2023
autyzmwszkole.com 
