Uczeń ze zdiagnozowanym zespołem Aspergera, może ubiegać się, w zależności od potrzeby i wieku, o orzeczenie stwierdzające potrzebę kształcenia specjalnego. Tego typu dokument powinien posiadać każdy uczeń ze zdiagnozowanym ZA. Najprościej mówiąc, dzięki niemu przedszkole lub szkoła, do której on uczęszcza, dostaje specjalną pulę pieniędzy na dodatkową liczbę godzin zajęć terapeutycznych (Święcicka, 2014).
Orzeczenie o potrzebie nauczania indywidualnego jest najczęsciej wydawane w postaci włączania dziecka do zajęć klasowych. Właśnie ta forma jest najkorzystniejsza dla dziecka z ZA. Dzięki takiemu zapisowi nie traci ono cennego kontaktu z klasą, bo przebywa na terenie szkoły, a przychodzi do niej na wybrane zajęcia lekcyjne.
W praktyce wygląda to tak, że prowadzący lekarz psychiatra lub neurolog na specjalnym druku – zaświadczeniu lekarskim – stwierdza, na ile godzin i jakich uczeń z ZA ma przebywać na terenie szkoły razem ze swoją klasą, a na ilu poza nią, na lekcjach indywidualnych z nauczycielem przedmiotu. Z doświadczenia wiem, że dziecko z zaburzeniami ze spektrum autyzmu uczestniczy w życiu klasowym poprzez wspólne wyjścia na wycieczki ale również w mniej wymagających zajęciach typu wf, plastyka, informatyka czy muzyka. Na innych lekcjach uczy się indywidualnie w wyciszonej sali lekcyjnej, ze znanym mu nauczycielem.
Na opinię o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju mogą liczyć wszystkie dzieci z ZA, które nie rozpoczęły jeszcze nauki szkolnej. Taki dokument daje szansę na dodatkowa terapię w ramach wczesnego wspomagania rozwoju dziecka. Polega ona na udzielaniu mu pomocy psychologicznej, pedagogicznej, logopedycznej oraz terapeutycznej w zakresie integracji sensorycznej.
Orzeczenie wydaje się zazwyczaj na wniosek rodziców dziecka bądź opiekunów prawnych. W skład zespołu orzekającego wchodzą: przewodniczący (zazwyczaj dyrektor lub wicedyrektor poradni), psycholog, pedagog, logopeda, i lekarz medycyny. Wydaje się je na czas określony: od rozpoczęcia nauki szkolnej, na okres pierwszego etapu edukacji, do ukończenia szkoły podstawowej, na czas gimnazjum itd.
Zespół wskazuje zalecane warunki realizacji potrzeb edukacyjnych, formy stymulacji, rewalidacji, terapii, usprawniania, rozwijania możliwości i mocnych stron dziecka oraz inne formy pomocy psychologiczno-pedagogicznej, a także najkorzystniejsze dla niego formy kształcenia specjalnego (w przedszkolu ogólnodostępnym, w tym z oddziałami integracyjnymi, integracyjnym albo specjalnym, szkole ogólnodostępnej, integracyjnej lub oddziale integracyjnym, szkole specjalnej i oddziale specjalnym, ośrodku rewalidacyjno-wychowawczym albo w szkole zorganizowanej w młodzieżowym ośrodku wychowawczym, młodzieżowym ośrodku socjoterapii lub w specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym (Święcicka, 2014).
źródło: J. Święcicka, Uczeń z zespołem Aspergera…, Impuls, Kraków 2014
