Nauczyciele na ogół nie mogą decydować o wystroju sal i wyposażać ich z myślą o potrzebach edukacyjnych uczniów. Wprost przeciwnie – mogą usłyszeć, co powinno się znaleźć na ścianach, aby spełnić wymagania okręgu. Przykra konsekwencją jest fakt, że ściany sal są zapełnione informacjami wizualnymi, które mogą przytłoczyć niektórych uczniów

„Aby zapewnić odrobinę wytchnienia wrażliwym dzieciom, nauczyciele mogą podjąć następujące kroki:

• Nie zawieszać na ścianach niepotrzebnych ozdób.
• Jeśli obowiązkowe dekoracje ścienne rozpraszają ucznia, przysłonić je zwykłym papierem podczas najistotniejszych zajęć, np, ważnych wykładów, wypracowań klasowych itp.
• Pozwolić uczniom na zakładanie czapki z daszkiem w klasie, jeśli przeszkadza im oświetlenie sufitowe (wcześniej sprawdzić regulamin szkolny).
• Znaleźć przytulny, mało oświetlony kącik, w którym występuje mniej bodźców wizualnych.
• Zapewnić dziecku odpowiednie miejsce do pracy – na biurku nie powinny się znajdować niepotrzebne kartki ani książki.
• Przypomnieć rodzicom, aby w domu zapewnili dziecku cichą, nierozpraszającą i przyjemnie oświetloną przestrzeń służącą odrabianiu prac domowych i innym czynnościom wymagającym skupienia.
• Udostępnić dzieciom indywidualne biurka-boksy, pozwalające zredukować rozpraszające bodźce i zwiększyć koncentrację.
• Pozwolić dzieciom pisać testy i wypracowania poza klasą (zwykle trzeba to odnotować w Indywidualnym Programie Nauczania).
• Starannie sprawdzić, czy wszystkie materiały do czytania były czytelnie wydrukowane, gdyż kserokopie kserokopii stają się coraz mniej widoczne.
• Uprościć układ kart pracy, jeśli jest zbyt skomplikowany, np. zwiększając wielkość czcionki.
• Wypróbować zastosowanie barwnej otoczki i kolorowego papieru, aby sprawdzić, czy zmniejszenie kontrastu między papierem a czarną czcionką zapewni odpoczynek oczom” (Biel, 2015).

źródło: L. Biel: „Integracja sensoryczna Skuteczne strategie w terapii dzieci i nastolatków”, WUJ, Kraków 2015