Jeśli nie zaczniesz od początku tak „z grubej rury” akceptować swojego dziecka, Twoje dziecko będzie przez całe życie „chodzić na palcach”, stąpać po „cienkim lodzie” – niepewności, braku poczucia własnej wartości.
Użyłam tyle przenośni, celowo aby podkreślić te ważne zagadnienie.
Trzeba jasno i wyraźnie wyrażać aprobatę i akceptację swojego dziecka w naszym otoczeniu.
Tak aby inni ludzie szanowali, respektowali nasze dzieci. Nasze działania.
W ten sposób uczymy innych jak mają nas traktować.
Mówiąc i wyrażając nasze podstawowe potrzeby wyznaczamy ważne granice.
Nie obrażamy w ten sposób nikogo tylko dajemy przestrzeń i czas aby inni przyjęli do wiadomości, zrozumieli i spróbowali znaleźć się na naszym miejscu. Tym samym uczymy się tej wzajemnej akceptacji.
To co dla nas jest oczywiste nie musi być znane i przestrzegane przez innych.
Dlatego warto swoją postawą pokazywać naszą akceptację wobec swoich dzieci i wzajemność tej relacji z otoczeniem.
Czasem nie wystarczy mówić po cichu, dyskretnie, czasem trzeba mocno artykułować. Podkreślać i pokazywać, że warto być konsekwentny i nie poddawać się w dążeniu do celu.
Nasze dzieci nas nie słuchają, one nas naśladują. Gdy będziemy im dawać mocne wsparcie od początku tym samym one będą uczyć się tej postawy.
Akceptacji.
Zdarzy się, że będą tę wartościową umiejętność wykorzystywać aby stanąć po stronie innych ludzi, którzy będą tego potrzebować.
Jeśli będziesz stać po stronie swojego dziecka niezależnie od tego co będzie się działo, budujesz w ten sposób zaufanie.
To wróci do Ciebie. W przyszłości.
Gdy zobaczysz jak Twoje dziecko stanie w obronie słabszych.
Gdy będzie ktoś potrzebował pomocy.
Kiedyś napisałam takie hasło :
Za każdym fajnym dzieciakiem w spektrum stoją jeszcze bardziej zakręceni rodzice. 💓.
AspieZaklinaczka
Sylwia N.Baginska
