Akomodacja to zdolność układu optycznego oka do ostrego widzenia z różnych odległości.

W trakcie patrzenia w dal mięśnie rzęskowe oka są rozluźnione, a włókna soczewki napięte i spłaszczone. Podczas patrzenia z bliska mięśnie rzęskowe napinają się, a soczewka rozluźnia i przybiera kształt bardziej wypukły.

Akomodacja jest odruchem warunkowym, dzięki czemu, wykonując ćwiczenia, można poprawić jej parametry. Punkt bliży wzrokowej to najmniejsza odległość, z której widoczny jest wyraźnie najdrobniejszy druk.

U dziecka 10-letniego punkt bliży wynosi 7 cm, u osób około 30-letnich zaś 14 – cm.

Zaburzenia akomodacji powodują wiele problemów podczas pisania i czytania.

Osoby przejawiające te zaburzenia unikają czytania, często ustawiają książkę w odległości większej niż 30 cm lub blisko oczu. Problemy związane z pisaniem dotyczą przede wszystkim jego tempa, które jest wolne, oraz występowania licznych błędów podczas przepisywania, a także obniżenia poziomu grafomotorycznego pisma. Nieprawidłowości w zakresie akomodacji są również niejednokrotnie przyczyną bólów głowy oraz oczu.

Badanie akomodacji za pomocą linijki akomodacyjno-konwergencyjnej przeprowadza się u dzieci po dłuższym okresie pracy z tekstem. Badany proszony jest, aby zasygnalizował, kiedy znak zacznie się rozmywać. Orientacyjną oceną akomodacji jest skokowe czytanie liter, cyfr, znaków z daleka i z bliska (Odowska-Szlachcić i Mierzejewska, 2013; Schneck, 2010; Styszyński, 2009).

źródło: K. Piotrowska-Madej, A. Żychowicz, Smart Hand Model… Harmonia, Gdańsk 2018