Orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydaje lokalna poradnia psychologiczno-pedagogiczna lub w przypadku niektórych schorzeń i zaburzeń (wady wzroku, słuchu, autyzm i zaburzenia pokrewne) poradnia specjalistyczna, wyznaczona przez kuratorium oświaty.
Poradnie obowiązuje rejonizacja ze względu na adres szkoły/przedszkola, do której uczęszcza dziecko. W przypadku dzieci młodszych lub dzieci, które nie uczęszczają do żadnej placówki edukacyjnej, rodzice powinni zgłosić się do poradni właściwej ze względu na miejsce zamieszkania.
Zaświadczenia, opinie
Aby uzyskać orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, należy zgłosić się do poradni psychologiczno-pedagogicznej z zaświadczeniem lekarskim, potwierdzającym chorobę lub zaburzenia dziecka. Pomocne będą również opinie z przedszkola/szkoły oraz od specjalistów (w naszym przypadku wystarczyła diagnoza od neuropsychiatry – ten papierek kasuje wszystkie inne – tak z mojego doświadczenia – nikt go nie kwestionuje) dotychczas pracujących z dzieckiem, np. psychologa, logopedy, rehabilitanta. Niekiedy warto te opinie zdobyć, ponieważ osoby pracujące do tej pory z dzieckiem będą wiedziały o potrzebie korzystania np. z pomocy asystenta. Poradnie na ogół unikają takich zapisów (bo skutkują obciążeniem finansowym nakładanym na samorządy – od których poradnie są zależne), warto więc dostarczyć im „podkładkę”.
Na jaki okres?
Orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydaje się na okres roku szkolnego, etapu edukacyjnego albo okresu kształcenia w danej szkole. Np. mój syn (ASD) otrzymał orzeczenie na całe 3 lata nauki w gimnazjum.
Etapy edukacyjne w rozumieniu prawa oświatowego to: edukacja przedszkolna (obejmująca zerówkę, nawet jeśli jest to zerówka szkolna), nauczanie początkowe (klasy 1-3), nauka w klasach 4-6, gimnazjum, szkoła ponadgimnazjalna.
Podczas wizyty w poradni dziecko jest obserwowane najczęściej przez psychologa lub pedagoga, a orzeczenie wydaje Zespół Orzekający.
Rodzic może być obecny podczas posiedzenia Zespołu, zaś poradnia ma obowiązek powiadomić go o terminie tego spotkania.
Orzeczenie zawiera
Orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego zawiera kolejno: diagnozę dziecka, zalecaną formę edukacji (m.in oddział masowy, integracyjny, specjalny, szkoła zorganizowana w młodzieżowym ośrodku socjoterapeutycznym), zalecane formy rewalidacji, terapii i pomocy psychologiczno-pedagogicznej oraz sposoby realizacji specjalnych potrzeb edukacyjnych.
Jeżeli rodzic nie zgadza się z postanowieniami orzeczenia, jeżeli jego zdaniem nie zawiera ono istotnych informacji czy zaleceń, to może się od niego odwołać do kuratorium oświaty w terminie 14 dni od daty wystawienia orzeczenia. Odwołanie składa się w tej samej poradni, która je wystawiła. Jest ona zobowiązana przekazać odwołanie kuratorowi. Jednak zdecydowanie najlepiej jest, gdy rodzice lub przynajmniej jedno z nich bierze udział w posiedzeniu Zespołu Orzekającego i na bieżąco zgłaszają uwagi.
źródło: wszystkojasne.waw.pl
