aaaaszkoła4.jpg

Jeśli macie do czynienia z dzieckiem dotkniętym autyzmem, wasz język jak twierdzi Tony Attwood musi zmienić się na „aspergeryjski”

„Na przestrzeni lat udało mi się dobrze zrozumieć poznawcze, społeczne i językowe umiejętności osób z zespołem Aspergera, przeprowadziłem też z nimi wiele rozmów. Opracowałem styl konwersacyjny, który nazwałem „aspergeryjskim”. Mówiąc po „aspergeryjsku”, starannie rozważamy, co i jak należy powiedzieć. Unikając w rozmowie z osobą dotkniętą zespołem Aspergera figur retorycznych – ze względu na jej skłonność do dokonywania dosłownych interpretacji słyszanych słów – można znacznie poprawić komunikację z nią. Jeśli rozmowa dotyczy reguł społecznych albo myśli i uczuć, robię krótkie przerwy między zdaniami, aby umożliwić rozmówcy z zespołem Aspergera przetworzenie informacji z wykorzystaniem umiejętności intelektualnych, a nie intuicyjnych. Temple Grandin wyjaśniła mi, że ludzie zazwyczaj mówią zbyt szybko, by zdążyła przetworzyć wszystkie kanały komunikacji, a więc wypowiadane słowa, prozodię, mowę ciała i wyraz twarzy.

Jasno

Mówiąc po „aspergeryjsku”, musimy jasno wyrażać swoje intencje, unikać niejednoznaczności czy niepotrzebnych subtelności. Ważne jest też to, by dać osobie z zespołem Aspergera trochę czasu na zebranie myśli przed udzieleniem odpowiedzi na pytanie oraz by nie czuć się niekomfortowo w krótkich chwilach ciszy i braku kontaktu wzrokowego. Zamiar wykonania gestu wyrażającego uczucie musi być wyjaśniony przed podjęciem działania, tak by dotknięcie czyjegoś ramienia w celu okazania współczucia albo buziak w reakcji na otrzymany prezent nie były nieoczekiwaną czy też niemiłą niespodzianką.

Spójny

Wyraz twarzy musi być oczywisty i spójny z tematem rozmowy; najlepiej unikać żartowania i sarkazmu. Osoba z zespołem Aspergera/ autyzmem/ ASD może potrzebować częstszych zapewnień, że jej rozmówca rozumie to, co ona mówi. Trzeba też pamiętać o tym, że może ona nie wiedzieć, jak reagować na pochwały i komplementy. Jeśli to możliwe, trzeba minimalizować hałas i rozmowy w tle, przenosząc się np. w bardziej ustronne miejsce. Podwyższony poziom niepokoju, zwłaszcza podczas prób włączenia się do rozmowy w miejscu pełnym ludzi, może wpłynąć   na rozumienie i płynność mowy osoby z ZA. Ważne też, by nie obrażać się za jej bezpośrednią szczerość i nieustannie pamiętać o tym, że nie jest ona mistrzem konwersacji” (Attwood, 2013).

źródło: Tony  Attwood „Zespół Aspergera Kompletny przewodnik”, Harmonia Universalis, Gdańsk 2013 

Advertisements