Reklamy
Reklamy

„Gdy się urodził wiedziałam , że posiada mądrość tego świata, nawet nie płakał. Tylko śpiewał La La La…

Przy porodzie prawie umarłam, straciłam przytomność. Potem zgięta w pół starałam się nim zająć w szpitalu.
Niestety nikt nie pomagał. Nie miałam siły. Umierałam…

Na żądanie wyszłam ze szpitala. Potem miałam szczęście że moja rodzina zajęła się moim skarbem.

Wróciłam do szpitala. W ostatniej chwili zrobili operacje. Nie mogłam chodzić.
Nie mogłam jeść. Nie żyłam.

Wróciłam do domu jak wrak. Sponiewierana na oddziałach. Gdzie nikt nie zadbał o mnie. Nikt nie przyznał się do błędu. Nikt nie powiedział przepraszam.

Starałam się przetrwać. Nie miałam siły oddychać.
W moim domu słyszałam tylko, że wszystko robię nie tak
„Masz drewniane ręce” raz usłyszałam.
A ja się tak bardzo bałam nawet dotykać mojego syna aby nie zrobić mu krzywdy. Gdyż byłam tak słaba, że nie mogłam utrzymać się na nogach.

Krytykowana i oceniana stałam się jeszcze bardziej bezradna. Czułam się obco w swoim domu.

Pewnego dnia. Z tej bezsilności
i wstydu który czułam, że nie jestem taką matką która po porodzie myje okna i przyjmuje gości postanowiłam wszystkich wyprosić.

Powiedziałam zostawcie mnie.
Dajcie mi spokój.

Zamknęłam się z dzieckiem w domu.

Pierwszy raz kiedy napełniałam sama wanienkę wodą i na czworakach wykąpałam mojego syna poczułam siłę, że nikt nie patrzy się na mnie z góry.
Nie patrzy się na moje ręce.

Z taką przyjemnością i dbałością dotykałam tego młodego człowieka.
W tych chwilach był tylko mój.
Wiem, że urodziłam go dla świata, lecz starałam się ukraść tych chwil jak najwięcej.

Z dziewczynki która miała drewniane niepewne ręce, stałam się najczulszą matką na świecie”.

Fragment książki : „Zanim mnie zabraknie” – Sylwia Niemowna-Baginska

Reklamy


Skomentuj

Wpisy na stronie

  • Internalized Patriarchy

    Internalized Patriarchy

    Ludzie odsuwają na bok swoją prawdziwą opinię i „poświęcają” swoje potrzeby, aby dostosować się do tego, jak myślą, że powinni się zachowywać. Wygląda to tak:”…

  • Rozwijanie samoakceptacji w spektrum autyzmu

    Rozwijanie samoakceptacji w spektrum autyzmu

    Samoakceptacja jest kluczowym elementem zdrowego rozwoju psychicznego i emocjonalnego. To proces, w którym osoba akceptuje i szanuje siebie bezwarunkowo. Wspiera to pozytywne relacje z innymi…

  • Strach – domowe ćwiczenia dla dzieci ze spektrum autyzmu

    Strach – domowe ćwiczenia dla dzieci ze spektrum autyzmu

    Cele: Rozumienie i akceptacja uczucia strachu. Nauka zdrowych sposobów radzenia sobie ze strachem. Ćwiczenia sensoryczne i emocjonalne. Rozwijanie umiejętności komunikacji werbalnej. Kreatywność i wyrażanie emocji…

  • Miłość w spektrum autyzmu. Unikalne wymiary relacji

    Miłość w spektrum autyzmu. Unikalne wymiary relacji

    W miarę jak społeczeństwo staje się coraz bardziej świadome różnorodności ludzkiego doświadczania, coraz więcej uwagi poświęca się zrozumieniu różnych perspektyw, w tym także tych związanych…