Moje pisanie
Wielokrotnie krytykowane, za znaki, za styl, za wygląd.
Za wszystko.
Moje „górnolotne” pisanie niektórych bardzo drażni. Rozumiem, że to jest element braku samoakceptacji
i braku akceptacji w stosunku do innych.
Przez lata obserwacji, dochodzę do pewnych wniosków.
Krytyka wychodzi z człowieka w różnych momentach.
Czasami jest niekontrolowaną formą, zasłyszaną u innych. Powielana przez lata.
Osoby krytyczne, zwracają uwagę na wszystko.
Zapewne były krytykowane w dzieciństwie i same powielają te schematy przenosząc je na innych.
Zdaję sobie sprawę, że to jest też element samoobrony, fight or flight albo freeze, reakcje.
Całkiem prymitywne, niezależne.
Ten dramat jest odczuwalny. Odrzucają wszelkie pozytywy. Szukając w sobie winy.
Na mojej stronie mam prawo pisać jak chce, co chce
i wyrażać swoje odczucia w sposób własny.
Oryginalny i osobliwy.
Nie muszę się nikomu tłumaczyć z moich pięknych słów.
Taka jestem. ❤️
Zanim pokochałam siebie, broniłam się przed tymi słowami. Nie wyrażałam siebie tak jak bym chciała.
Od wielu lat tworzę treści, które są wynikiem moich stanów emocjonalnych, doświadczeń, pracy.
Interakcji z ludźmi, odkrywaniem swojej kobiecości.
Odkrywaniem piękna u innych.
Łamania stereotypów, wychodzenia naprzeciw swoim lękom. Komunikacji z innymi.
Pokazywania pozytywów bycia w spektrum.
Dzielenia się tym dobrem z innymi.
Jeśli kogoś drażni dobry człowiek, zapewne jest podejrzliwy.
Wyciąga z kontekstu wszystko aby znaleźć coś krytycznego w stosunku do tej dobrej osoby.
Odwieczna krytyka czasami staje się „dobrem narodowym”.
Nikt na tym nie korzysta.
Wszyscy na tym tracimy.
AspieZaklinaczka
Sylwia N.Baginska
