Wołając dziecko do siebie w zachęcający sposób, ułatwiamy mu opanowanie nowej umiejętności. W tym przypadku chodzi o samodzielne pływanie.
Cele
- Postępowanie zgodne z poleceniami
- Oczekiwanie na osiągnięcie celu
- Planowanie motoryczne (świadome wykorzystywanie mięśni do osiągnięcia wyznaczonego celu)
- Świadomość istnienia innych osób
Potrzebne przedmioty
- Basen
- Dmuchane koło do pływania
- Kapok
Przygotowanie
Dwoje dorosłych staje w basenie w niewielkiej odległości od siebie. Jeden z nich trzyma dziecko w kole do pływania lub kapoku przodem do drugiej osoby dorosłej.
Jak się bawić
Wydaj polecenie: „Płyń do Jerr’ego”, używając imienia drugiej osoby dorosłej. Jeżeli dziecko tego potrzebuje, popchnij je we właściwym kierunku. Używaj podpowiedzi werbalnych, np. „Poruszaj nogami” lub „Używaj rąk!”, i fizycznych, jeżeli są dziecku potrzebne. Kiedy dziecko dotrze do celu, zareaguj entuzjastycznie: „Udało ci się!”. Niech dziecko przez jakiś czas pływa miedzy dorosłymi.
Odmiany
Dwoje dzieci może jednocześnie uczestniczyć w zabawie, płynąc w przeciwnych kierunkach, każde do innego dorosłego.
Na kolejnych zajęciach zwiększaj odległości między dorosłymi.
Czego dziecko się uczy
- Dziecko dąży do celu. Jeżeli na początku bało się wody, samodzielne pokonywanie odległości między dorosłymi, choćby niewielkiej, zwiększy jego pewność siebie.
- Uczy się koordynować ruch górnej i dolnej części ciała, żeby przemieścić się do przodu. Ta umiejętność potrzebna jest także do wykonywanie innych czynności motorycznych, takich jak skakanie i bieganie.
- W trakcie zabawy dziecko uświadamia sobie, że sprawia innym przyjemność, i cieszy się z otrzymywanych pochwał.
- Ciśnienie wody odczuwane w czasie ruchu nie tylko wzmaga czujność, ale także uspokaja.
Modyfikacje
- Niektóre dzieci boją się pozostawać w wodzie bez asekuracji osoby dorosłej. Zapewnij im wystarczająco dużo bodźców dotykowych w postaci nacisku, żeby mogły się uspokoić i poczuć bezpiecznie. Można też zmniejszyć odległość między dorosłymi. Z czasem ograniczaj dotyk i zastępuj go zachętami słownymi, np.: „Świetnie ci idzie!”, „Dasz radę!” czy „Jestem tu!” (Sher, 2014).
źródło: B. Sher: „Gry i zabawy we wczesnej interwencji Ćwiczenia dla dzieci ze spektrum autyzmu i przetwarzania sensorycznego”, Gdańsk 2014
