Szukaj

Autyzm w szkole

Autyzm, ZA, ASD – rewalidacja, IPET, zajęcia, rozwijanie umiejętności społecznych, zaburzenia SI, logopedia, edukacja, emocje, asystent, metody, sposoby, gry i zabawy…

Tag

#empatia

Empatia w szkole

83.png

Co może zrobić nauczyciel?

Empatia jest niezależna od inteligencji akademickiej twierdzi w swojej książce „Inteligencja emocjonalna” Goleman. Co pomoże młodemu człowiekowi w kształtowaniu empatycznej postawy wobec innych. Czy można się tego nauczyć? Jeśli tak, to co może zrobić nauczyciel? Continue reading „Empatia w szkole”

Reklamy

Autyzm – słaba empatia

złota rybka
foto z komórki Piotrka

Empatia to trudny i niewdzięczny temat dla autystycznych dzieci. To przez nią wpadają w tarapaty. Jest powodem wielu nieporozumień. Jej zbyt słabe przejawy niepokoją rodziców. Brak empatii uznawane jest w społeczeństwie jako czyste zło. Autyzm eksponuje jej niski poziom na tyle by zrazić do siebie wszystko i wszystkich. Nie wiemy czy można ją „wyćwiczyć” jak resztę sprawności,  nie wiemy czy „odrośnie” np. w okresie dojrzewania, nie wiemy czy uda nam się wytłumaczyć jej istotę na tyle by nasze dzieci  funkcjonowały zgodnie z jej „zasadami”.

Na pocieszenie dodam, że niski poziom empatii u mojego syna jest doskonałą bronią na całe zło, które dotyka go na co dzień chociażby w szkole. To kolejny argument by takie dzieci jak on uczęszczały do zwykłych szkół. Gdyby był bardziej wrażliwy i bardziej emocjonalnie podchodził do otoczenia długo by nie wytrzymał. Musiałby codziennie użalać się nad sobą, rozpamiętywać, szlochać po nocach . . . a tak po prostu żyje i działa. „Słaba empatia” jest jak zawór bezpieczeństwa. Np. kiedy spytałam wczoraj z kim będziesz w pokoju w pensjonacie (bo jadą na wycieczkę), Piotrek odpowiada: – „Chłopcy dobierali się czwórkami ale mnie nikt nie wybrał. Pani przydzieliła mnie do Tymona, Kuby i Emila. To dobrze, lubię ich”. Proste. Koniec tematu. Mnie szarpią emocje jeszcze przez pół godziny – ból brzucha, huśtawka nastrojów a na koniec łzy w oczach. Piotrek nie „przypina” do tego żadnej emocji, nie zastanawia się jak powinno być. Piotrek bez żadnej refleksji przechodzi do następnej czynności, pyta młodszego brata w co gra i odpala komputer. . . Szkoda, że tak nie potrafię . . .

EMPATIA – „empatia występuje wtedy, gdy zawieszamy jednoogniskową (single- minded) koncentrację uwagi i przyjmujemy perspektywę dwuogniskową (double- minded). Pojęcie ‚uwaga jednoogniskowa’ oznacza, że myślimy wyłącznie o własnym umyśle, o naszych aktualnych myślach i spostrzeżeniach. Termin ‚uwaga dwuogniskowa’ sugeruje, że oprócz własnego umysłu mamy na względzie umysł innej osoby. W takim ujęciu od razu widać, z czym wiąże się empatia. Gdy jest ona wyłączona, myślimy tylko o własnym interesie. Kiedy natomiast empatia jest włączona, bierzemy również pod uwagę dobro innych . . .” [1] To jednak nie wszystko. Pierwsza część definicji określa tylko formę, jaką przybiera empatia (podwójna koncentracja uwagi). Wskazuje także, jakiego typu mechanizmu mózgowego wymaga to zjawisko – takiego, który umożliwia równoczesną refleksję nad dwoma umysłami (własnym oraz innej osoby). ” [2] Ta część definicji „ignoruje proces i treść tego, co się dzieje, kiedy włączona jest empatia. Możemy więc rozszerzyć definicję empatii w taki oto sposób: empatia to zdolność rozpoznawania myśli lub uczuć innej osoby oraz reagowania na jej myśli i uczucia odpowiednią emocją. Wynika z tego, że istnieją co najmniej dwa etapy empatii: rozpoznanie i reakcja. Oba są potrzebne, ponieważ jeśli po pierwszym z nich nie następuje drugi, to nie można mówić o empatii. Jeśli po wyrazie Twojej twarzy trafnie rozpoznaję, że masz trudności z umieszczeniem ciężkiej walizki na półce bagażowej w pociągu, lecz tylko siedzę i patrzę, jak się męczysz, to nie zareagowałem właściwie na Twoje uczucia (frustracji). Aby więc można było mówić o empatii, niezbędne jest nie tylko rozpoznanie uczuć i myśli innej osoby, ale też zareagowanie na nie odpowiednią emocją.” [3]

[1,2,3] – Simon Baron-Cohen, „Teoria zła” – O empatii i genezie okrucieństwa, Wydawnictwo: Smak Słowa, Spot 2014

Blog na WordPress.com.

Up ↑