beznazwy

O cyberprzemocy mówi się głównie w kontekście dzieci i młodzieży. Jak pokazują badania, to oni są najbardziej aktywnymi użytkownikami internetu ze wszystkich grup wiekowych.

Już 2/3 przedszkolaków (3-6 lat) korzysta z sieci częściej niż raz w tygodniu i jednorazowo spędza tam średnio 45 min. Internet służy maluchom nie tylko do oglądania bajek, aktywnie korzystają z gier i biorą udział w internetowych konkursach – wynika z badań dla At Mediów. Wraz z wiekiem intensywność kontaktów w sieci rośnie. 90% 15- latków ma profil na co najmniej jednym portalu społecznościowym. 1/3 badanych gimnazjalistów spędza tam co najmniej 2 godziny dziennie (badania na zlecenie Komisji Europejskiej przeprowadziła Fundacja Dzieci Niczyje na grupie 2045 uczniów III kl. gimnazjum. [M. Stelmach]

Prof. dr hab. Jacek Pyżalski, pedagog, autor książki „Agresja elektroniczna i cyberbullying jako nowe ryzykowne zachowania młodzieży – w swoich badaniach ukazuje, że 50% sprawców przemocy rówieśniczej realizują ją, również wykorzystując nowoczesne technologie. Często wobec tych samych ofiar co w szkole czy na podwórku. Sięgając po internet, zmieniają tylko narzędzia. Bo cyberbullying (z ang. bullying – zastraszanie) to nowa odsłona starego zjawiska, jakim jest przemoc rówieśnicza. Ok. 2004 r. badacze nauk społecznych, którzy zajmowali się tradycyjną agresją wśród dzieci, zauważyli, że zmienia się forma wyrażania złości i dezaprobaty. Wcześniej dzieciaki wdawały się w bezpośrednie bójki i potyczki słowne, a dziś coraz częściej rezygnują z okładania się pięściami na rzecz dyskredytacji kolegów za pomocą internetu czy telefonu komórkowego.

Przybiera to różne formy: rejestrowanie, publikowanie i rozsyłanie ośmieszających informacji, filmów lub zdjęć; wysyłanie wulgarnych i złośliwych esemesów czyli maili; straszenie, nękanie, poniżanie i obrażanie za pomocą telefonu komórkowego lub w sieci; podszywanie się pod szykanowaną osobę w internecie – tworzenie kompromitującej strony lub bloga pod czyimś imieniem; obraźliwe komentowanie wpisów na blogu lub na portalu społecznościowym; włamania na konta pocztowe w celu rozsyłania ośmieszających wiadomości.

W pokoleniach nastolatków przed powszechnym dostępem do internetu sprawca przemocy rówieśniczej zazwyczaj wyróżniał się siłą fizyczną. Dziś często zupełnie inne umiejętności mają znaczenie, np. biegłe posługiwanie się komputerem czy smartfonem oraz znajomość portali społecznościowych – mówi Katarzyna Topolewska, psycholog, która zajmuje się pomocą ofiarom cyberprzemocy w Fundacji Dzieci Niczyje, w ramach projektu Helpline.org.pl 

Jeśli jesteś świadkiem nękania:

  • Zaproponuj pokrzywdzonemu kontakt z ludźmi, którzy profesjonalnie zajmują się pomocą ofiarom cyberprzemocy, np. ze specjalistami ze strony internetowej Helpline – mailowo: helpline@helpline.org.pl, bezpłatnie telefonicznie: 0 800 100 100 (poniedziałek – piątek) lub na czacie na stronie http://www.helpline.org.pl
  • Nie przesyłaj dalej ośmieszających wiadomości.
  • Pomóż pokrzywdzonej osobie, informując kogoś z dorosłych o jej sytuacji

W rzeczywistości przedinternetowej świadkiem kompromitującego dziecko wydarzenia było kilka osób, czasami cała klasa. Przez chwilę znajdowało się w centrum zainteresowania po czym zapominano o zdarzeniu i wszystko w miarę wracało do równowagi. W sieci trudno oszacować liczbę odbiorców. Dziecku się wydaje, że wszyscy już to widzieli.W skrajnych przypadkach boi się wychodzić z domu; wagaruje, żeby uniknąć konfrontacji z kolegami ze szkoły. – Jeśli coś zostanie opublikowane, trudno to skutecznie skasować, bo nowe technologie dają możliwość ciągłego kopiowania i upubliczniania materiałów. Zazwyczaj udaje się usunąć obraźliwe treści z portalu, na którym pierwotnie się pojawiły, ale nie ma gwarancji, że za chwilę nie wypłyną na innym – mówi Katarzyna Topolewska. I przywołuje przykład chłopca, który był spokojnym, dobrym uczniem, ale trzymał się nieco na uboczu klasy. Pod koniec podstawówki koledzy sprowokowali go do bójki, nagrali „śmieszny” filmik i wrzucili do sieci. O całej sytuacji powiedział rodzicom, a ci pedagogowi. Udało się usunąć materiał z portalu, na którym pierwotnie się pojawił. Ale nastolatek zadzwonił na Helpline z pytaniem, co będzie, jeśli pójdzie do gimnazjum a tam nowi koledzy zobaczą ośmieszający go materiał. Chciał zapomnieć o sprawie i budować swoją pozycję w nowym środowisku, ale bał się, że na powrót stanie się pośmiewiskiem klasy. A to właśnie grupa rówieśnicza jest dla dziecka punktem odniesienia.

Jeśli dziecko doświadcza bullingu:

  • Ważne, by nie kontaktowało się ze sprawcą cyberprzemocy i nie odpowiadało na jego zaczepki. Dzięki temu uniknie prowokowania go do dalszych działań.
  • Zachowajcie wszystkie dowody cyberprzemocy: nie kasujcie esemesów, maili, rozmów na czatach lub komunikatorach.
  • Gdy ktoś dokucza mu na którejś ze stron www, zróbcie jej screen, aby zachować dowód – wciskamy klawisz Print Screen (Prt Scr), a następnie otwieramy program tekstowy (np. Word) lub graficzny (np. Paint) i wklejamy tam screen. Pamiętajmy, by zapisać plik!
  • Zastanówcie się nad zmianą adresu mailowego dziecka, numer telefonu komórkowego itp.
  • Jeśli dziecko korzysta z komunikatora, warto ustawić go tak, spoza listy znajomych nie mógł się z nim kontaktować.

Więzienie za dręczenie:

W czerwcu 2011 r. weszła w życie poprawka do Kodeksu karnego uznająca cyberprzemoc i stalking za czyny zabronione. Art. 190a kk mówi:

Par. 1: Kto przez uporczywe nękanie innej osoby lub osoby jej najbliższej wzbudza u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia lub istotnie narusza jej prywatność, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

Par. 2: Tej samej karze podlega ten, kto podszywając się pod inną osobę, wykorzystuje jej wizerunek lub inne jej dane osobowe w celu wyrządzenia jej szkody majątkowej lub osobistej.

Par. 3: Jeżeli następstwem czynu określonego w & 1 lub 2 jest targnięcie się pokrzywdzonego na własne życie, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do 10 lat.

Par. 4: Ściganie przestępstwa określonego w & 1 lub 2 następuje na wniosek pokrzywdzonego.

żródło: Artykuł: Monika Stelmach „Kiedyś bójki teraz bulling Jak pomóc dziecku nękanemu w sieci” (fragmenty), Poradnik Psychologiczny Polityki” Ja My Oni” Tom 16, Wydanie Specjalne 9/2014 INDEKS 381-055

Advertisements