Żyjemy w świecie gdzie wszystko nas popędza i nakazuje robić rzeczy w trybie autopilota.
Słyszymy „ogarnij się”, „przyspiesz”, „daj spokój”, „przecież wszyscy robią to automatycznie”, ” a ty ciągle jesteś spóźniony”, „inni mają to i tamto a ty jeszcze nie zacząłeś”, „byś wziął się za siebie”…

Tak zaczyna się machina przyspieszania w chaotycznym świecie,”ślepych” ludzi na jakość codzienności.
Jest tylko „pęd do beznadziejności”.

Słyszę zewsząd jak krytykuje się dzieci „on nie robi tego co inne dzieci”, „nie bawi się” „nie wykonuje poleceń”, „nie jest taki jak wszyscy” , „nie potrafi robić tego o co proszę”, „zapomina kilku rzeczy”, jest powolny i niezgrabny , „nie gada jak inne dzieci”, „wygląda jakby na niczym mu nie zależało”.

„Ona nie zachowuje się jak inne dziewczynki”, „nie chce bawić się w dom”, nie jest posłuszna”, „nie wygląda jak dziewczynka”, „nie będzie miała koleżanek”, „jak dalej tak pójdzie to wyrzucą ją z grupy”…

Same szantaże emocjonalne i egzystencjonalne… co będzie jak ona czy  on nie będą robili tak jak wszyscy?

Lista jest długa.
Możecie dopisać swoje historie.

Mam na to wyjaśnienie.

Te dzieci w tym trybie przyśpieszania są jedynymi którzy zwalniają aby nie zgłupieć.

Może się okazać, że to jedyne osoby, które „myślą”.

Oni myślą co robią.
Analizują.
Starają się zrozumieć słuszność nakazów społecznie narzuconych i w konsekwencji ich działania są opóźnione w przestrzeni innych.

Za to w ich odpowiednim  czasie dla nich, gdzie w swoim czasie i przestrzeni są spełnieni 💓.

Dlatego oni nie są spóźnieni na życie.
Oni są uważni w każdym aspekcie.
Co drażni innych, którzy szybko zaczęli ale najwidoczniej szybko kończą.
I może nie są z tym szczęśliwi.

Nasz czas zależy od nas.

Niczego nie przyspieszajcie

Niech inni się „gonią”.

Z pamiętnika…

AspieZaklinaczka
Sylwia Niemowna-Baginska 💓
Miki Little Aspie