„Supernormal – nadzwyczajny, ponadprzeciętny, wyjątkowy” .
Książka amerykańskiej psycholog klinicznej specjalizującej się w rozwoju dorosłych jest fenomenalnym dowodem na potwierdzenie wpływu naszego dzieciństwa na życie dorosłe.
Ta pozycja jest absolutnym „must have” aby zagłębić się we własne doświadczenia z dzieciństwa i zrozumieć mechanizmy działań oraz odpowiedzieć sobie na pytania, na które do tej pory nie znaleźliśmy odpowiedzi.
Bardzo rzadko rekomenduje tutaj pozycje książkowe z tego względu, że jestem bardzo wybiórcza i podchodzę jakościowo do swoich wyborów czytelniczych. Ponadto nie mam w zwyczaju publikować czegoś czego sama fizycznie nie przestudiowałam.
Autorka w swoich badaniach oraz wywiadach z pacjentami przeplata historie znanych ludzi ze świata nauki, sztuki, psychologii.
Odnosi się do badań oraz cytuje przepiękne treści, które przekonują nas do ważności naszego dzieciństwa. Do tego jak zdarzenia, losy niefortunne potrafią tworzyć nas jako ludzi radzących sobie w warunkach niekoniecznie sprzyjających rozwojowi dziecka.
Jak dzieci stają się dorosłymi zbyt szybko poprzez zaniedbania rodziców. Czasami nieświadomych wyrządzanych krzywd.
Bardzo powszechne jest potoczne stwierdzenie, że dzieci które stały się ofiarami okoliczności wyrastają na ludzi sukcesu i ich historie są cytowane i podawane za przykład.
„Przecież każdy z nas miał ciężko w dzieciństwie
i musiał sobie radzić” – to typowe stereotypy powielane przez pokolenia.
Tylko nie zdajemy sobie sprawy z efektów ubocznych na dorosłe życie każdego dziecka, które doświadczyło traumy.
Jak bumerang powraca i ma postać różnych dolegliwości nie tylko psychosomatycznych.
Autorka porusza tutaj zagadnienia przemocy nie tylko w relacjach rodzicielskich ale także rówieśniczej. Przemocy rodzeństwa.
Wykorzystywanie seksualne. Problem biedy i jej wpływ na rozwój dzieci. Problem odwróconego rodzicielstwa kiedy to dzieci są rodzicami swoich rodziców.
Alkoholizm. Uzależnienia.
Utrata rodziców.
Autorka podkreśla znaczenie miłości w procesie odwrócenia złych doświadczeń z dzieciństwa. Pomaganiu innym. Jak mówienie o naszych doświadczeniach z dzieciństwa pozwala uwolnić się od strachu. Pozwoleniu sobie nazwać te trudności. Poszukać słów i wyrazić to co było sekretem w dzieciństwie ma efekt terapeutyczny.
Podzielenie się tym i mówienie otwarcie redukuje stygmaty.
Buduje w nas świadomość samych siebie.
„Supernormal zwykle się izolują. Są pozostawieni samym sobie. Ze swoimi problemami. Dlatego starają się być samowystarczalni”.
Polecam ❤️
AspieZaklinaczka
Sylwia N.Baginska
