Od wielu lat jestem świadkiem, towarzyszką ludzi w trudnych momentach życia.
Przeprowadzam te piękne osoby przez bardzo bolesne, momenty życia.
Potrafię użyć tak dużo swojego talentu do otaczania ludzi szczególną czułością, że znieczulam ich w tych bardzo prawdziwych i ściskających serce chwilach.
Trzymam ich i nie daje im się poddać.
Wątpliwościom.
Przy mnie nie muszą niczego udawać.
Gdyż są piękni w tej szczerej perturbacji nawet jak jeszcze o tym nie wiedzą.
Nawet jak myślą, że zostanie po nich zadrapanie. Jakaś gorycz.
To jedno co robię.
„Przepijam” to szampanem zwycięstwa.
Bąbelki naszego szczęścia.
Gdy zadaniowo podchodzimy do niby nieszczęścia.
Gdyż potrafimy to obrócić w złoto.
Co niby się nie „świeci”.
Gdyż trzeba to przetrzeć.
Naszymi własnymi ścieżkami.
I dochodzimy do tego latami.
Moja ukochana zadaniowa misja to być świadkiem tych wszystkich przemian.
I znieczulić te miejsca co szczególnie bolą. Gdyż przechodzimy to boso, nago.
Krwawimy, płaczemy, śmiejemy się.
Goimy. Regenerujemy się.
Żyjemy cyklami.
I taka ze mnie cierpliwa znieczulaczka 💓.
