Niczego nie musisz udowadniać. Tłumaczyć się z tego, że jesteś w spektrum.

Jeśli inni będą traktować Cię przez to gorzej. Jeśli będą uważać, że Jesteś nie – wiarygodna. Nie- godna. Nie- kompletna. Nie- kompetentna.
Nie- poradna. Nie- zgrabna.

Zrób kreseczkę na tak.
Tak – wiarygodna. Tak- godna.
Tak- kompletna , Tak- zgrabna.
Tak- kompetentna.

Pomyśl sobie, że ja całe życie nosiłam nazwisko Nie- mowna.
A jestem tak bardzo rozmowna.
W swoich przestrzeniach, w swoim towarzystwie.

I zrób jeszcze jedno!
Postaw kreskę – granicę.
Sobie i innym.
Abyś nie brała tego do siebie co myślą inni.

Postaw stabilną granicę.
Między tym co sobie myślą inni a tym jaka Jesteś naprawdę.

Zwyczajnie niech odbiją się od Twoich granic.
Nie pozwól na to by Cię ktoś ranił.

Nikt nie musi Cię rozumieć.
Twoja diagnoza jest dla Ciebie.
Abyś mogła prowadzić dialog z samą sobą. Ze swoimi myślami.
Abyś odpowiedziała sobie na pytania z przeszłości.
Zbudowała się na nowo.
I poszła do przodu z tą wiedzą.
W przyszłości.

Dopieściła swoje wnętrze.
Ciekawość samej siebie.
Dostymulowała ciało bodźcami, które były dotąd zakazane, może zapomniane, zakopane.
Gdzieś głęboko w środku małej dziewczynki.
A teraz masz szansę podać jej rękę.
I pomóc jej wyjść z tego wszystkiego niewiadomego.

I poznać Cię z samą sobą.

I wyleczyć otoczenie z tej odwiecznej choroby – czyli braku akceptacji.

Diagnoza jest dla Ciebie.
Abyś mogła uzdrowić otoczenie.

AspieZaklinaczka
Sylwia Niemowna-Baginska