20150409_153620
foto z komórki Piotrka

Opisywałam już bezsenność, zaburzenia żołądkowo – jelitowe teraz przyszedł czas na epilepsję, która równie często dotyka dzieci z ASD. Badacze tematu twierdzą, że: „Mimo,że napady padaczkowe nie występują w okresie wczesnego dzieciństwa, średnio u jednej na cztery osoby z ASD problem ten rozwinie się na pewnym etapie życia.

Napady drgawkowe u osób z ASD zwykle pojawiają się w okresie dorastania, a nawet w wieku dorosłym, choć czasami mogą wystąpić we wcześniejszym okresie życia. Leczenie napadów jest istotne, ponieważ mogą one wpływać na funkcjonowanie i rozwój mózgu. Jeśli więc twoje dziecko doświadcza napadów bądź opisanych poniżej symptomów wskazujących na podłoże epileptyczne, możliwie jak najszybciej poszukaj fachowej pomocy medycznej.

Istnieją różne typy napadów: napady polegające na nieruchomym wpatrywaniu się w jeden punkt (napady nieświadomości), napady połączone z powtarzającymi się ruchami (napady częściowe złożone), a także napady duże (tzw. grand mal). Łagodne objawy mogą być trudne do wychwycenia, ponieważ niektóre symptomy, takie jak nieruchome wpatrywanie się w przestrzeń i brak reakcji na wołanie stanowią również stanowią również typowe objawy ASD. Do symptomów z zanikiem świadomości mogą należeć „zaniki pamięci” bądź brak reakcji na dźwięki i obrazy przez 10 do 20 sekund, powtarzające się mruganie powiekami, lekkie przewracanie oczami, ruchy ust, sztywność mięśni, gwałtowne ruchy, pocieranie palcami i nieruchome wpatrywanie się w przestrzeń. Jeśli przypuszczasz, że u twojego dziecka może występować aktywność napadowa, skonsultuj się z pediatrą (w Polskich „warunkach” goń do neuropsychiatry dziecięcego, ponieważ po badaniu EEG uzyskasz również odczyt i odpowiednie leki )” [Sally J. Rogers, Geraldine Dawson, Laurie A. Vismara, Metoda Wczesnego Startu Dla Dziecka z Autyzmem (ESDM), Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Wydanie I, Kraków 2015).

Reklamy