Szukaj

autyzmwszkole.com

Autyzm, ZA, ASD, uczeń z trudnościami, IPET, umiejętności społeczne, rewalidacja, zaburzenia integracji sensorycznej SI, zajęcia kompensacyjno-korekcyjne, wyrównawcze, logopedyczne, edukacja emocji, asystent, scenariusze, instrukcje, schematy, zabawy, metody, gry, pomoc, rozwój

Search results

"Rewalidacja"

Plastyka – rewalidacja kl. I-IV

Plastyka – zajęcia rewalidacyjne/ASD

Cele:

Continue reading „Plastyka – rewalidacja kl. I-IV”

Reklamy

Muzyka z rytmiką – rewalidacja/autyzm

MUZYKA Z RYTMIKĄ – rewalidacja/autyzm i zaburzenia pokrewne

Trudności

Dzieci autystyczne w specyficzny sposób odbierają bodźce zmysłowe. (Opisuję te problemy w zakładce ZABURZENIA INTEGRACJI SENSORYCZNEJ SPD). Wykazują nadwrażliwość słuchową na dźwięki dobiegające z dalekiej przestrzeni ignorując dźwięki pochodzące z najbliższego otoczenia, szczególnie dźwięki mowy. Potrafią izolować się od dźwięków/bodźców słuchowych, niezrozumiałych dla nich, zbyt silnych, drażniących, przeciążających ich układ nerwowy.  Continue reading „Muzyka z rytmiką – rewalidacja/autyzm”

Wychowanie fizyczne – rewalidacja/autyzm

Wychowanie fizyczne – rewalidacja – klasy I-IV

Celem zajęć jest:

Continue reading „Wychowanie fizyczne – rewalidacja/autyzm”

Matematyka- rewalidacja/autyzm klasy I-IV

Matematyka – rewalidacja/autyzm – klasy I-IV

Przedstawiony program/zakres matematyczny można wykorzystywać na zajęciach indywidualnych, rewalidacyjnych, kompensacyjno-wyrównawczych, tworząc IPET-y itd. dla dzieci z autyzmem. Należy go pogłębiać zgodnie z potrzebami/rozwojem indywidualnym ucznia. Continue reading „Matematyka- rewalidacja/autyzm klasy I-IV”

Rewalidacja indywidualna – zaradność i samoobsługa/autyzm

Rewalidacja indywidualna – zaradność i samoobsługa

Cele

Celem nauczania tego przedmiotu jest kształtowanie umiejętności samodzielnego funkcjonowania dotyczącego w szczególności samoobsługi w zakresie:

  • sygnalizowania i załatwiania potrzeb fizjologicznych,
  • samodzielnego ubierania się i rozbierania oraz dbałości o odzież,
  • poprawnego spożywania pokarmów,
  • dbania o czystość i estetykę otoczenia,
  • poruszania się w środowisku bliższym i dalszym,
  • radzenia sobie w sytuacjach nieznanych i trudnych.

Klasa I

  • Rozbieranie i ubieranie: wkładanie luźnej bielizny, bluzek, koszul, sukienek, spódnic i spodni (bez konieczności zapinania).
  • Wkładanie, zdejmowanie i ustawianie w odpowiednim miejscu obuwia (bez samodzielnego sznurowania i wiązania): kapcie, tenisówki.
  • Mycie rąk z zachowaniem kolejnych etapów tej czynności. Odkręcanie i zakręcanie kranów.
  • Sygnalizowanie i realizowanie potrzeb fizjologicznych.
  • Otwieranie i zamykanie drzwi (bez używania kluczy).
  • Posługiwanie się przedmiotami codziennego użytku przeznaczonymi do utrzymania higieny osobistej (mydło, ręcznik, szczotka do zębów) oraz do utrzymania czystości pomieszczeń, układanie zabawek i przedmiotów – przyborów na określonym miejscu.
  • Poprawne spożywanie pokarmów: dokładne gryzienie i żucie, samodzielne posługiwanie się łyżką, kubkiem. Poprawne siedzenie przy stole. Ciche odstawianie i przesuwanie krzesła.

Continue reading „Rewalidacja indywidualna – zaradność i samoobsługa/autyzm”

REWALIDACJA

Zakładka dotyczy rewalidacji w szkole masowej, specjalnej, w przedszkolu, w gabinetach pedagogiczno-psychologicznych, na zajęciach wyrównawczych, kompensacyjnych, indywidualnych, grupowych autystycznych dzieci, dzieci z zaburzeniami pokrewnymi oraz dzieci z lekką i głębszą niepełnosprawnością intelektualną. Zakładka w rozbudowie.

ZAKŁADKI:

TEMATY:

  1. Plastyka – rewalidacja kl. I-IV/autyzm
  2. Muzyka z rytmiką – rewalidacja/autyzm
  3. Procedury osiągania celów rewalidacyjnych
  4. Biblioteka wizualna – zabawa/autyzm
  5. Zakres ćwiczeń terapeutycznych kompensujących trudności zasad i reguł ortograficznych kl. I-IV
  6. Uczenie płynności
  7. Relaks
  8. Wychowanie fizyczne – rewalidacja/autyzm
  9. Dziennik zachowań
  10. Kłopoty z matematyką – myślenie obrazami
  11. Kinezjologia edukacyjna Dennisona
  12. Masaż Shantala – deficyt bodźców dotykowych
  13. Matematyka – rewalidacja/autyzm klasy I-IV
  14. System Marianny Frosing
  15. Rewalidacja indywidualna – samodzielność i samoobsługa/autyzm
  16. Usprawniamy motorykę małą – nowe ćwiczenia
  17. Terapia ręki
  18. Metoda Dobrego Startu Marty Bogdanowicz
  19. Planowanie motoryczne i strategie organizacyjne
  20. Metoda Ruchu Rudolfa Labana
  21. Program ogólnorozwojowy PORUSZ UMYSŁ
  22. Zakres ćwiczeń terapeutycznych usprawniających motorykę małą
  23. Zabawa w łapanie – motoryka mała
  24. Dyskalkulia – Program Wyścigi liczbowe
  25. Problemy z czytaniem – lista wskazówek
  26. Ładowanie wywrotki-motoryka mała
  27. Kroje pisma – sposoby
  28. Pozytywna technika samokontroli: KSIĘGA ZAŻALEŃ
  29. Budowanie zdań – ćwiczenia
  30. Metoda Knillów – świadomość, kontakt, komunikacja
  31. Techniki relaksacyjne
  32. Rozkazy – ćwiczenia pamięci słuchowej/scenariusz 
  33. Zakres ćwiczeń terapeutycznych usprawniających motorykę dużą
  34. Nie mówić do dziecka – plany aktywności
  35. Zabawa „Tu jestem”
  36. Zabawa „Przyimki i ja”
  37. Sposoby uczenia się – lekcja/kartka
  38. Idziemy na polowanie-kategoryzacja – rewalidacja
  39. Pomoc w zapisywaniu tekstu – rewalidacja
  40. Mapy myśli – rewalidacja
  41. Przenoszenie myśli na papier – sposoby
  42. Mała burza mózgów – rewalidacja – wzbogacanie słownictwa
  43. Przyjemne sposoby na naukę elastycznego myslenia – rewalidacja
  44. Wymawianie słów podczas pisania – rewalidacja: dysleksja/ASD/ADHD…
  45. Przygotuj ciało i umysł do pisania-sensoryka – rewalidacja – pisanie – SI
  46. Łowienie idiomów – gra, rewalidacja
  47. Pisanie po plecach – przetwarzanie – rewalidacja – SI
  48. Autyzm – nauka w grupie
  49. Prezentacja parami: zdjęcie – przedmiot oraz słowo – przedmiot
  50. Samodzielna kontrola rozumienia tekstu
  51. Głośne myślenie-dysleksja/ćwiczenie
  52. Rysunek lasu-pisanie/dysleksja – rewalidacja- pisanie/opisywanie
  53. Co lubię najbardziej? – pisanie tekstu
  54. Cierpliwość – kartka/ściąga – rewalidacja
  55. Mała zabawa biegowa – integracja – zabawa/integracja
  56. Podkreślaj, przerysowuj gesty w autyzmie – ćwiczenia
  57. Zabawa poznaj-piłka – scenariusz – rewalidacja/poznajemy się
  58. Co mówić w odpowiedzi na próbę dręczenia i w jaki sposób to powiedzieć? – rewalidacja/dręczenie
  59. Radzenie sobie z nudą-ściąga/kartka – rewalidacja
  60. Emocjometr – materiały
  61. Odczytywanie emocji – samoświadomość/kartka – rewalidacja/emocje
  62. Dlaczego ludzie się śmieją, kiedy nie żartuję – samoświadomość/kartka – rewalidacja
  63. Włączanie się do rozmowy – ściąga/kartka – rewalidacja
  64. Proszenie o pomoc-ściąga/samoświadomość – rewalidacja
  65. Przedstawianie się – ściąga – rewalidacja/poznajemy się
  66. Nieporozumienia-szukanie rozwiązań – rewalidacja
  67. Czy dorośli wiedzą wszystko?-Historyjka społeczna/samoświadomość – rewalidacja
  68. Komunikowanie się – ściąga – rewalidacja
  69. Mówienie z szacunkiem tego, co się myśli-historyjka społeczna/samoświadomość – rewalidacja/samoświadomość
  70. Mówienie do siebie – kartka/samoświadomość – rewalidacja
  71. Gra szarady z emocjami – rewalidacja/emocje
  72. Zadawać w kółko to samo pytanie – rewalidacja/samoświadomość
  73. Zabawa „Mój mózg, twój mózg” – teoria umysłu – rewalidacja
  74. Zabawa w udawanie – kartka – rewalidacja
  75. Zabawa w bingo z imionami – rewalidacja
  76. Rozwój myślenia społecznego – rewalidacja
  77. Dziękowanie ludziom za to, że mówią coś miłego – historyjka społeczna/kartka – rewalidacja
  78. Dziennik uczuć – rewalidacja/uczucia
  79. Asertywność – ćwiczenia/kartka – rewalidacja/asertywność
  80. Gra kostka z uczuciami i doznaniami – rewalidacja/uczucia
  81. Świadomość tego, co się dzisiaj stanie – rewalidacja/świadomość/kartka
  82. Intensywność emocji – rewalidacja/emocje
  83. Błąd w zadaniu szkolnym-historyjka społeczna – rewalidacja
  84. Wyłączanie się – kartka – rewalidacja
  85. Rozpoznawanie i rozumienie emocji – rewalidacja/zabawa/emocje
  86. Berek z emocjami – rewalidacja/emocje
  87. Więcej o bezpieczeństwie… kartka -rewalidacja/samoświadomość/ćwiczenia/kartka
  88. Uczucia innych osób-ćwiczenia/kartka – rewalidacja/kartka
  89. Bezpieczeństwo-kartka – rewalidacja/kartka
  90. Przyjmowanie cudzej perspektywy – rewalidacja
  91. Zmiany – historyjka społeczna – rewalidacja
  92. Loteryjka – rewalidacja – pamięć krótkotrwała
  93. Gra Naklejka z komplementem – rewalidacja – integracja
  94. Kodeks złości – techniki radzenia sobie z agresją – rewalidacja
  95. Zrozumieć manieryzmy ruchowe/samoświadomość/kartka – rewalidacja
  96. W jaki sposób przegrać grą, ale zyskać przyjaciół? – rewalidacja
  97. Zabawa w pokazywanie – rewalidacja
  98. Zrozumienie mojej mimiki twarzy/kartka – rewalidacja/kartka
  99. Co onacza dla mnie „komfort” – ćwiczenia/kartka – rewalidacja/kartka
  100. Gra pajęczyna – grupa (scenariusz) – rewalidacja
  101. Rozpoznawanie wyrazu twarzy – rewalidacja – twarz/emocje
  102. Zabawa „Tu jestem” – rewalidacja – witanie
  103. Mądra głowa – zabawa – zabawa integracyjna
  104. Sposoby uczenia się – lekcja/kartka – rewalidacja/kartka
  105. Autyzm – nauka w grupie – rewalidacja
  106. Sprawiedliwość – Zażalenie – Formularz zażalenia –rewalidacja
  107. Technika Mediacji Rówieśniczej – rewalidacja
  108.  Jak rozpocząć zdanie – ściąga – rewalidacja
  109. Przyjmowanie prezentów-schemat – rewalidacja
  110. Pozytywna technika samokontroli: KSIĘGA ZAŻALEŃ – rewalidacja
  111. Koła przyjaciół – umiejętności społeczne – rewalidacja
  112. Rozwijanie umiejętności społecznych – rewalidacja
  113. Sztuka prowadzenia rozmowy – rewalidacja
  114. Lekcja asertywności –  materiały na godz. wychowawczą
  115. Tworzenie planów dnia – poranek –  rewalidacja
  116. Scenariusze społeczne – rewalidacja
  117. Jak wykorzystać zajęcia pozalekcyjne  – rewalidacja
  118. Technika „Opowiadanie życia” –  rewalidacja
  119. Jak rozmawiać z dorosłymi – umiejętności społeczne –  rewalidacja
  120. Terapie społeczne w ASD – rewalidacja
  121. Towarzyskie Opowieści – strategia społeczna – rewalidacja
  122. Jak zacząć rozmowę i ją podtrzymać – umiejętności społeczne – umiejętności społeczne rewalidacja
  123. Co jest w skarpecie? – zabawa SI
  124. Udana zabawa w kółku – wskazówki
  125. Wysyp i nasyp – zabawa SI
  126. Na rowerze przez labirynt (SI)
  127. Ćwiczenia Safari na deskorolce – zabawa SI – rewalidacja
  128. Na desce – zabawa SI – (w wodzie) – rewalidacja
  129. Zabawa daleko i blisko – wspomaganie wzroku (SI) – rewalidacja/wzrok
  130. Skarby w ryżu – zabawa SI – rewalidacja
  131. Kołysanie zabawa SI – rewalidacja
  132. Zabawa w łapanie – motoryka mała – rewalidacja
  133. Przetwarzanie dźwięków a język – rewalidacja
  134. Rzeka-zabawa SI – rewalidacja/zabawa
  135. Przybory, powierzchnia pisania i papier – rewalidacja
  136. Wzrokowe rozproszenie uwagi – rewalidacja
  137. Początek dnia w szkole ASD/SI – rewalidacja
  138. Bujanie oczu – zabawa/SI – rewalidacja – wzrok
  139. Kanapka z dziećmi-gra/SI
  140. Zabawa dźwiękami – rewalidacja- rozróżnianie dźwięków
  141. Bulgotanie i mruczenie-wczesna interwencja-pływanie – SI
  142. Świadomość rąk i palców – rewalidacja – motoryka mała
  143. Do biegu! – rewalidacja – motoryka duża
  144. Przygotuj ciało i umysł do pisania-sensoryka – rewalidacja – pisanie – SI
  145. Problemy z przetwarzaniem bodźców wzrokowych wg Grandin (rewalidacja) – SI
  146. Wykorzystajmy zachowania powtarzalne (perseweracje) dziecka(rewalidacja) – SI
  147. Praca z upośledzeniem słuchu w ASD (rewalidacja) – słuch – SI
  148. Dostarcz bodźców dzieciom potrzebującym uspokoić ręce i buzię – rewalidacja – SI
  149. Pisanie po plecach – przetwarzanie – rewalidacja – SI
  150. Wąchanie – zabawa – Zapachy – rewalidacja – SI
  151. Ładowanie wywrotki-motoryka mała – rewalidacja – SI
  152. Zabawa dźwiękami – rewalidacja – SI
  153. Metoda polisensoryczna – rewalidacja – SI –  dysleksja/ASD/ADHD…
  154. Wąskie preferencje żywieniowe w autyzmie – sposoby na  (nie)jedzenie – SI
  155. Orientacja w przestrzeni – aplikacja – przedszkolak – rewalidacja – SI
  156. Echolalia – techniki (rewalidacja) – SI
  157. Balonowy bejsbol (rewalidacja: sensoryka, motoryka duża) – SI
  158. Problemy z przetwarzaniem bodźców słuchowych wg Grandin – przetwarzanie – SI
  159. Świadomość własnego ciała – świadomość – SI
  160. Gra w kapsle – rewalidacja (SI)
  161. Gry i zabawy z całego świata
  162. Skoki do wody – rewalidacja (SI) w wodzie
  163. Dobble London – (j. angielski) – gra karciana
  164. Niebo Kopernika
  165. Jak grać w Pokemony?
  166. LATO – zajęcia – angielski –  materiały
  167. Rytmiczny spacer – motoryka
  168. Przez słomkę – logopedyczne
  169. Wodna jazda konna – rewalidacja (SI) w wodzie
  170. Ping-pong wodny – rewalidacja (SI) w wodzie
  171. Balonowy bejsbol – rewalidacja (SI)
  172. Bransoletki z nitki – motoryka mała
  173. Propozycje zabaw na świeżym powietrzu: Zbijak, Piłka nożna, Gąski, Linka, Głupi Jasiu, Murarz i cegły, Berek, W osła, Rysowanie cienia, Lisek Fikumisek
  174. Darmowe plakaty, książki i matriały do pracy z dziećmi – materiały
  175. Piekło niebo – Gry i zabawy dla dzieci – filmik
  176. Zakładki do druku – matriały
  177. Tablice z literami do nauki czytania – czytanie
  178. Kolorowanki do druku
  179. Tablice demonstracyjne: cyfry – cyfry
  180. Zbiór zabaw z chustą animacyjną
  181. Wychodzą z cienia podwórkowe wspomnienia – przykładowe zabawy
  182. Zabawy dla 2 – 3 latka ponad 50 kreatywnych pomysłów na zajęcia…
  183. Wisielec/szubienica – Gry na kartce – filmik
  184. Tablice z literami: polskimi, dwuznakami, zmiękczeniami – czytanie
  185. Zabawy integracyjne
  186. ĆWICZENIA LOGOPEDYCZNE
  187. Gra w klasy – filmik
  188. Ziemniak
  189. Proste ćwiczenia wspomagające integrację sensoryczną – rewalidacja (SI)
  190. Gra w podchody
  191. Labirynt – Gry na kartce – filmik
  192. Ja nigdy nie… – zabawy integracyjne
  193. kolorowanki dla najmłodszych online
  194. Wyliczanki, rymowanki
  195. Piotruś, Świnia, Kibel – gry karciane dla najmłodszych
  196. Państwa miasta – gry na kartce – filmik
  197. Kropki/Zdobywcy kwadratów – Gry na kartce – filmik
  198. Wojna – gry na kartce – filmik
  199. Gra w gumę –  W dziesiątki („10”)
  200. Gra w gumę – filmik
  201. Piosenki letnie i wakacyjne
  202. Statki, okręty – Gry na kartce – filmik
  203. Makao – karciane
  204. Piłkarzyki – Gry na kartce – filmik
  205. Drudel – Gry i zabawy dla dzieci i nie tylko
  206. Zabawa (ruchowa) – Na ziemi zostaje
  207. Gry i zabawy dla dzieci na dwór i do domu – (ciekawe zabawki)
  208. Autyzm – pracuj nad sobą i znajdź pracę – praca rewalidacja
  209. Program edukacji społeczno-seksualnej – sex rewalidacja
  210. Trening umiejętności społecznych – rewalidacja
  211. Kartoteka znajomych – umiejętności społeczne – rewalidacja
  212. Program przeciw prześladowaniu dzieci z autyzmem w szkole – strategia Attwood’a – przemoc – rewalidacja – Przemoc!
  213. Jedzenie i zachowanie dziecka z ASD przy posiłkach – jedzenie – rewalidacja
  214. Umiejętności społeczne dziecka: Jak zrobić dobre pierwsze wrażenie  – rewalidacja
  215. Szkolenie z zakresu teorii umysłu: Rozmowy komiksowe  – teoria umysłu -rewalidacja
  216. Umiejętności społeczne: uścisk dłoni – umiejętności społeczne – rewalidacja/poznajemy się
  217. Nauka korzystania z toalety dziecka z ASD – trening czystości – rewalidacja
  218. Głuchy telefon
  219. Podawanie piłki
  220. Walka kogutów

Skuteczna pomoc uczniowi z ASD w gimnazjum i liceum – rewalidacja

uczeń6

Co mogą zrobić nauczyciele i pedagodzy w szkole średniej z uczniem dotkniętym autyzmem?

Polly Godwin Emmos i Liz McKendry Anderson opisały przypadek chłopca, który zmaga się z różnymi zaburzeniami od spektrum autyzmu po ADHD wraz z występującymi często Continue reading „Skuteczna pomoc uczniowi z ASD w gimnazjum i liceum – rewalidacja”

Zajęcia ogólnorozwojowe/Rewalidacja klas I-IV

children-playing

Zajęcia ogólnorozwojowe dla uczniów klas I-IV szkoły podstawowej dla dzieci dotkniętych autyzmem, upośledzeniem umiarkowanym i znacznym

Wstęp:

W ramach zajęć rewalidacyjnych jedną z form terapii są zajęcia ogólnorozwojowe, przeznaczone dla dzieci, których percepcje rozwojowe są zaburzone w mniejszym stopniu i nie wymagają one jednokierunkowej specjalistycznej stymulacji. Pozorna równowaga pozwala wprowadzić do procesu rewalidacji zestawy ćwiczeń mogące stymulować jednocześnie kilka zaburzonych funkcji poznawczych bądź percepcyjnych co sprzyja szybszemu niwelowaniu indywidualnych zaburzeń rozwojowych. Zajęcia ogólnorozwojowe poprzez szersze spektrum działania oraz interesujące i ciekawe ćwiczenia nie nużą dzieci, są lepiej przez nie akceptowane i wyzwalają tak oczekiwaną aktywność.

Cel ogólny:

Zajęcia ogólnorozwojowe mają więc na celu wspomaganie wszechstronnego rozwoju ucznia, jego osobowości i uspołecznienia poprzez korygowanie zaburzonych percepcji a jednocześnie wzmacnianie nabytych umiejętności i nawyków, tak aby osiągnął zgodnie ze swoimi psychofizycznymi możliwościami harmonijny rozwój społeczny i intelektualny umożliwiający mu w przyszłości samodzielne lub prawie samodzielne funkcjonowanie, działanie i rozwiązywanie problemów.

Cele szczegółowe:

  • stymulowanie zaburzonych percepcji,
  • obniżanie bądź wzmacnianie napięcia mięśniowego,
  • obniżanie poziomu stresu i napięcia emocjonalnego,
  • gimnastyka mózgu,
  • integracja społeczna,
  • usprawnianie technik szkolnych na wesoło.

Moduły pracy:

I. Ruch ekspresyjny

  • ćwiczenia grafomotoryczne,
  • ćwiczenia graficzne,
  • twórcze łapki.

II. Wizualno – przestrzenny /klucz wyobraźni/

  • kreatywne modelowanie,
  • ćwiczenia na niewielkich wysokościach,
  • „ścieżka kreatywnego działania”

III. Relaksacja

  • elementy jogi terapeutycznej,
  • elementy treningu releksacyjnego Schultza,
  • elementy treningu „Na czworakach”, „Pierwsze kroki”, Małe i duże kroki”.

IV. „GYM BRAIN” – gimnastyka mózgu

  • ćwiczenia z zakresu „Brain education”,
  • mnemotechniki,
  • treningi zapamiętywania,
  • trening twórczego myślenia,
  • logika.

V. TY, JA, ŚWIAT:

  • gry stolikowe,
  • pląsy grupowe,
  •  zabawy w kręgu, ćwiczenia typu „Co dalej…?”, Dokończ za mnie…”.

VI. Klucz do nauki:

  • rozumienie podstawowych pojęć,
  • matematyka sensoryczna,
  • pierwsze kroki na kartce,
  • od rysowania do pisania,
  • bajkoterapii.

Metody pracy:

  • elementy metodyki harcerskiej i zuchowej,
  • elementy metodyki „Ogród Zabaw Twórczych” wg. teorii „8” prof. Gardnera,
  • elementy metody „Gym Brain”,
  • elementy metody wychowania przedszkolnego Lwa Wygotskiego.

Formy i sposoby realizacji pracy:

Na podstawie wyżej opracowanego ogólnego programu do zajęć ogólnorozwojowych, prowadzący pisze indywidualny program rewalidacyjno – terapeutyczny dla każdego ucznia zgodnie z jego potrzebami i psychofizycznymi możliwościami dobierając odpowiedni zestaw ćwiczeń.

Zestaw ćwiczeń:

Prowadzący w zależności od posiadanej wiedzy, uprawnień, bazy lokalowej i technicznej/ zastaw pomocy rewalidacyjno – rehabilitacyjnych/opracowuje do każdego modułu.

Zajęcia ogólnorozwojowe, propozycje ćwiczeń:

  • labirynt o zróżnicowanym stopniu trudności,
  • wyszukiwanie różnic i podobieństw,
  • gry: „Co tu nie pasuje?”,
  • dyktanda graficzne
  • rozwiązywanie krzyżówek,
  • dobieranki obrazkowe,
  • nakładanki,
  • uzupełnianki,
  •  dobieranie etykiet do rysunków, obrazków, ilustracji,
  • proste rebusy,
  • plątaninki literkowe i obrazkowe,
  • gry słuchowe – „Jaki to wyraz?”
  • układanki plastyczne,
  • kropkowanie liter,
  • „Ma alfabet…” – rymowanka,
  • kostka kółkowa /1-10/ – nakładanie cyfr, drobnych przedmiotów, cukierków,
  • rymowanki,
  • rysowane wierszyki,
  • gra ruchowa – „Raz, dwa, trzy – Baba Jaga patrzy…”
  • różnego rodzaju tangramy, tangloty,
  • klocki „T”,
  • plątaninki gumkowe,
  • gry stolikowe,
  • gry komputerowe,
  • bajki z elementami ruchu, oglądanie ilustracji w bajkach,
  • domina,
  • historyjki obrazkowe,
  • puzzle n – elementowe,
  • skandowanki harcerskie,
  • szyfrowane hasła,
  • rysowanie do instrukcji słownej,
  • „Co tu widzisz?” – wodzenie palcami po konturach,
  • Co powiedziałam – czytanie z ust,
  • Wyciągnij z worka… – zabawa według instrukcji słownej,
  • Co to jest, co wyciągnąłeś z worka? – słowne opisy,
  • gra w statki,
  • naklejki,
  •  „Co wyszło z szydła?” – obrysowywanie, nazywanie,
  • zagadki „Smoka Obiboka”,
  • ćwiczenia w szeregu obrazków /co zapamiętałeś/
  • łowienie rybek – kolorów, liter, cyferek, kształtów,
  • dmuchanie przez rurkę literek, kolorowych papierków, cyferek, figur geometrycznych,
  • obrysowywanie konturów plastikowych figur geometrycznych,
  • Jaka to bajka?
  • bajkowy „Piotruś”,
  • gra Baggle,
  • prawda lub fałsz,
  • sądy werbalne,
  • zabawy logopedyczne dla małych dzieci,
  • Opisy: maskotek, kanapki, napoju, ubrania, pogody,
  • Co to jest: żółte, dalekie, gorące, świecące, rażące… – budzenie wyobraźni,
  • wykonywanie poleceń 1,2 etapowych,
  • Co jest drewniane, metalowe, plastikowe, szklane?
  • stosunki przestrzenne,
  • stosunki czasowe,
  • stosunki wielkościowe,
  • tworzenie różnych kompozycji geometrycznych na płaszczyźnie,
  • konstruowanie przestrzenne/swobodne, według wzoru/
  • segregowanie według jednej i kilku cech,
  • szlaczki rytmiczne, gra „Perskie oko”,
  • gra „Gumowe ucho” (Urszula Kolano).

 

Opracowała mgr Urszula Kolano: Specjalny Osrodek Szkolno – Wychowawczy w Mielcu.

 

 

Podręcznik do emocji – rewalidacja

„Książka Jak uczyć dzieci z autyzmem czytania umysłu: praktyczny poradnik dla nauczycieli i rodziców autorstwa Patricii Howlin, Simona Barona-Cohena i Julie Hadwin (1999/2010) to zbiór materiałów źródłowych, procedur nauczania i oceniania oraz zasad leżących  u podstaw teorii i praktyki. Informacje na temat stanów umysłu podzielone są na trzy oddzielne części:

  • emocje;
  • stany wiedzy;
  • zabawa w udawanie.

W części poświęconej nauczaniu emocji autorzy analizują kilka poziomów rozumienia emocji – od rozpoznawania wyrazów twarzy na fotografiach i rysunkach schematycznych po identyfikowanie emocji wywołanych sytuacją oraz pragnieniami i przekonaniami.

W części poświęconej stanom wiedzy opisują wiele ćwiczeń uczących wizualnego przyjmowania perspektywy, zasady „zobaczyć znaczy widzieć”, oraz przewidywania zachowań danej osoby na podstawie jej stanu wiedzy.

Materiały przeznaczone są dla dzieci władających językiem co najmniej na poziomie pięciolatka oraz rozumiejących, że inni ludzie mają swoje pragnienia i myśli. W ramach niektórych ćwiczeń dziecko musi się zastanowić, jak się czuje dana osoba w zależności od sytuacji. W jednym z przykładów widać na obrazku samochód uwięziony między zamkniętymi barierami na przejeździe kolejowym oraz nadjeżdżający pociąg. Pod obrazkiem znajduje się tekst opisujący scenę: „Jacek jest w samochodzie. Szlaban jest opuszczony. Zbliża się pociąg. Pytanie o emocję: „Jak się czuje Jacek, kiedy zbliża się pociąg, a on tkwi w samochodzie?”(Howlin, Baron-Cohen i Hadwin,1999/2010, s. 56). Możliwe odpowiedzi to: „wesoły”, „smutny”, „zły”, „przestraszony”. Choć odpowiedź wydaje się oczywista, to zaobserwowałem (Attwood), że jeśli dziecko z zespołem Aspergera interesuje się szczególnie pociągami, może postrzegać tę sytuację wyłącznie z własnej perspektywy – byłoby szczęśliwe, gdyby znalazło się tak blisko pociągu jak chłopiec na obrazku. Jeśli tak właśnie by odpowiedziało, można z nim porozmawiać o tym, że choć Jacek mógłby być szczęśliwy, to jego ojciec, który prowadzi samochód, prawdopodobnie byłby przestraszony. W ten sposób można wyjaśnić, jak to się dzieje, że dwoje ludzi postrzega tę samą sytuację na różne sposoby.

Materiały obejmują proste rysunki z jasnymi wskazówkami, bez niepotrzebnych szczegółów. Dziecko ma do dyspozycji logiczną, progresywną strukturę i wystarczająco dużo czasu, żeby przemyśleć odpowiedź. Z czasem, gdy będzie miało do czynienia z większą liczbą przykładów, nabierze większej wprawy i będzie potrafiło interpretować stany umysłu. Autorzy poradnika przeprowadzili analizę ilościową programu i stwierdzili, że poprawa umiejętności w zakresie teorii umysłu utrzymywała się długo po zakończeniu” – Tony Attwood, 2013

Dodam, że omawiany poradnik sprzedawany jest wraz z ćwiczeniami – to dwie osobne książki o tym samym tytule (Podręcznik plus ćwiczenia).

źródło:

Tony Attwood: „Zespół Aspergera…”, Harmonia Universalis, Gdańsk 2013

Patricia Howlin, Simon Baron-Cohen, Julie Hadwin: „Jak uczyć dzieci z autyzmem czytania umysłu…”, Wydawnictwo JAK, Kraków 2010

Rewalidacja

cubes-677092__180

Rewalidacja z definicji oznacza przywracanie człowiekowi pełnej sprawności (z łac. re – znów, validus – mocny). Jest procesem wychowawczym, z zaplanowanymi celami, uwzgledniającym wiedzę teoretyczną i działanie skierowane na osobę niepełnosprawną; usprawnianie zaburzonych funkcji. Celem zajęć rewalidacyjnych jest wyrównywanie braków, stawianie na mocne strony dziecka oraz szukanie tego, co w nim najlepsze.

Kierunki oddziaływań rewalidacyjnych:

maksymalne usprawnianie, rozwijanie tych wszystkich funkcji psychicznych i fizycznych, które są najsilniejsze i najmniej zaburzone,

  • optymalne korygowanie funkcji zaburzonych,
  • kompensowanie, czyli wyrównywanie przez zastępowanie
  • dynamizowanie rozwoju

Praca z dziećmi polega na zasadach pedagogiki specjalnej, ale uwzględnia specyfikę zajęć indywidualnych. Preferowane obecnie nauczanie całościowe, sytuacyjne, zintegrowane, postrzeganie wielozmysłowe – pozwalają na łączenie różnorodnych metod, technik i sposobów postępowania rehabilitacyjnego z uczeniem o specjalnych potrzebach edukacyjnych:

Metoda dobrego startu – ma wszechstronne zastosowanie w pracy z dziećmi. Stosuje się ją w przypadkach dotyczących dzieci z zaburzeniami rozwojowymi, usprawniając nieprawidłowo rozwijające się funkcje oraz do dzieci o prawidłowym rozwoju psychomotorycznym. Dla dzieci dotkniętych autyzmem istnieje: METODA WCZESNEGO STARTU DLA DZIECKA Z AUTYZMEM (ESDM) – „Jak wykorzystywać codzienne aktywności, aby pomóc dzieciom tworzyć więzi, komunikować się i uczyć” oraz:

Istnieje kilka różnych powszechnie dostępnych programów interwencyjnych przeznaczonych do realizacji przez rodziców – kilka podlega obecnie badaniom. Należą do nich m.in.: Hanen More than Words; Denwerski Model Wczesnego Startu (The Early Start Denver Model); Pivotal Response Training; Nauczanie Reakcji Podstawowej (Responsive Teaching); Komunikacja Społeczna, Kontrola Emocji (Social Communication, Emotional Regulation) oraz Wsparcie Transakcji (Transactional Support SCERTS) (Rogers, Dawson, Vismara, 2015). Wszelkie zestawy i techniki łatwych do zastosowania strategii z których rodzice mogą korzystać w swojej codziennej aktywności znajdziecie w książce – patrz źródło poniżej:

źródło: Sally J. Rogers, Geraldine Dawson, Laurie A. Vismara „Metoda Wczesnego Startu Dla Dziecka z Autyzmem (ESDM) Jak wykorzystywać codzienne aktywności, aby pomóc dzieciom tworzyć więzi, komunikować się i uczyć”, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2015

Integracja sensoryczna (SI) – terapia ma postać „naukowej zabawy” w której dziecko chętnie uczestniczy i ma przekonanie, że kreuje zajęcia wspólnie z terapeutą. Podczas terapii nie uczy się konkretnych umiejętności lecz poprawiając integrację sensoryczną wzmacnia procesy nerwowe leżące u podstaw tych umiejętności, a one pojawiają się w sposób naturalny jako konsekwencja poprawy funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego. Zburzenia integracji sensorycznej występują często u dzieci dotkniętych autyzmem.

Terapia zabawą – H. Olechowicz proponuje, by te skuteczne sposoby oddziaływania terapeutycznego, jakimi są zabawy objąć wspólną nazwą „metody wyzwalające”, gdyż ich celem jest wyzwolenie samorzutnej aktywności dzieci w dążeniu do samorealizacji. Na marginesie dodam, że pisząc ten tekst wzoruję się na stronce pewnej szkoły (sp272.waw.pl). Zauważyłam, że nazwy terapii (tych polskich) są tylko odpowiednikami już od dawna stosowanych metod na zachodzie – tylko pod amerykańskimi/kanadyjskimi/angielskimi prototypami kryją się uproszczone polskie wersje i nazwy.Tak np. „Terapia zabawą” to nic innego jak od wielu lat stosowana na zachodzie metoda Floortime – jest wielopłaszczyznowa więc można do niej dopiąć wszystko co jest związane z edukacją/rehabilitacją poprzez zabawę. Jest też popularna Metoda Krakowska, która też ma korzenie właśnie we Floortime – jeśli nie jest jej kopią… ale o tym innym razem.

Metoda Denisona – ćwiczenia relaksacyjne i energetyzujące służące integracji półkul mózgowych w celu efektywniejszego działania. Jest prosta i sprzyja harmonijnemu rozwojowi – stosowana cierpliwie i wytrwale pomaga przezwyciężyć rozmaite trudności dziecka. – Brzmi wspaniale jednak dodam ze swojego doświadczenia, że ćwiczenia wcale nie są takie proste, korzystaliśmy z nich  wzorując się na książce Romana Warszewskiego pt. „Jak wyleczyłem dziecko z dysleksji” gdy rozważaliśmy odroczenie Piotrka. Oczywiście sumiennie wykonywaliśmy polecenia, zrobiliśmy nawet własnoręcznie tabliczkę z  leniwą ósemką i z toczącą się kulką… piliśmy wodę: „czysta woda prądu doda”… i ćwiczenia naprzemienne… ale po paru latach przeczytałam w gazecie (Polityka), że metoda Denisona nie posiada żadnych podstaw naukowych. Małżeństwo Denisonów – twórców, wprowadziło ją w życie bez stosownych badań i certyfikatów. Długo po tym widziałam jak  jedna z Piotrka terapeutek z dumą wieszała na ścianie w poczekalni swojego gabinetu: certyfikat ukończenia kursu z metod stosowanych przez Denisona. Także w zerówce Staśka (młodszego syna) nauczycielka pytała mnie czy słyszałam o Denisonowskich metodach i wywodzącej się od nich kinezjologii, można je przecież stosować u dzieci w naszej klasie… Powiedziałam, że tak owszem słyszałam i wydrukowałam tejże pani scenariusz takowej lekcji. Bardzo się cieszyła.

Metoda Ruchu Rozwijającego – V. Sherborne – zajęcia te stanowią element doskonałej zabawy. Dając chwile odprężenia stają się czynnikiem umożliwiającym rozładowanie napięć i tym samym obniżają spastyczność. Wrzucam kolejny kamyczek do tego ogródka: najlepszym sposobem rozładowania napięć u dzieci z dysfunkcjami i tych bez problemów rozwojowych jest po prostu zajmowanie się tym co naprawdę lubią. Mój syn uwielbiał zabawy w wodzie – więc jeździliśmy na basen – dodam, że woda jest najlepszym masażem i relaksem dla dziecka – jeśli się jej nie boi…

Program M. Frosting i D. Horne – program rozwijający percepcję wzrokową ponoć rozwija i integruje zdolność koordynowania ruchów gałek ocznych z precyzyjnymi ruchami ciała. Ćwiczenia te usprawniają dokładność, wytrwałość oraz koncentrację uwagi. Wykorzystuje się je do pracy z dziećmi z zaburzoną koordynacją wzrokowo – ruchową oraz praksją, czego dowodami są prace plastyczno – konstrukcyjne, graficzne a także udział i wykonywanie ćwiczeń ruchowych.

Edukacja matematyczna – metoda E. Gruszczyk-Kolczyńskiej uwzględnia rolę rozwoju emocjonalnego w zakresie hartowania w sytuacjach trudnych dla dziecka. Stwarza się sytuacje wyzwalające spore napięcia i zmuszające do wysiłku umysłowego a zarazem bezpieczne. Są one dostosowane do możliwości dziecka a zarazem fascynujące.

Piotrek chodził zawsze na zajęcia wyrównawcze z matematyki ( zawsze na nie nalegałam) – matma to królowa nauk, nie ważne jaką metodę stosuje nauczyciel…

U dzieci z autyzmem sugerowałabym szachy. Mieliśmy to szczęście, że w naszej podstawówce były takie zajęcia a prowadzący przebijał wszystkich nauczycieli jakich znałam. Nauczył grać w szachy nawet Staśka (młodszego syna) i to w przedszkolu. Piotrek (ASD) był szczęśliwy na zajęciach i uczestniczył w paru turniejach zdobył IV kategorię szachową chyba w 4 klasie szkoły podstawowej. Nie piszę o tym by się chwalić tylko pragnę zaznaczyć, że dobry terapeuta/nauczyciel/rehabilitant – to połowa sukcesu a metody… sami wiecie. Szachy mają ogromny wpływ na logiczne myślenie, rozwijanie często zaburzonej przy autyzmie zdolności postrzegania czasu i przestrzeni (ruchy bierek mają przewidziany czas nie wspomnę o mnogości kombinacji), uczy przyzwoitych zachowań społecznych (etykieta szachisty), zasad fear play, rywalizacji, właściwej strategii, przewidywania, uczy przegrywać i wygrywać… – tak z naszego doświadczenia.

Arterapia – terapia przez sztukę, to twórczy trening. Wykorzystuje proces tworzenia lub wynik tegoż procesu do wzbogacenia własnej osobowości. To metoda poznawania siebie, przygoda z tworzeniem oraz twórczym myśleniem.

Muzykoterapia – to niewerbalna forma psychoterapii, umożliwia przeżycie i odreagowanie emocji oraz problemów. Pomaga ujawnić treści tłumione i werbalizowanie ich. Dziecko może poznać własne problemy oraz trudności innych osób, analizować je i szukać rozwiązań, co pozwala na łatwiejsze nawiązywanie kontaktów. Dodam, że ważnana i stosowana od lat w psychiatrii.

Bajkoterapia – to terapia przez bajki. Czytając określone bajki można dziecku pomóc w wielu trudnych dla niego sytuacjach emocjonalnych. To także doskonała metoda relaksacyjna zyskująca na popularności dzięki swojej prostocie i efektywności…

Drama – kształtuje umiejętności społeczne i intelektualne oraz pozwala na wyrażanie własnych uczuć, myśli i emocji. Pozwala przyjrzeć się sytuacjom problemowym i je rozwiązać oraz poszerzyć możliwości rozumienia postaw i zachowań i nnych ludzi, bo ukazuje motywy i konsekwencje określonych zachowań. Dzięki temu dzieci uczą się analizowania postaw i innych i bardziej świadomie interpretują relacje międzyludzkie.

Metoda Marii Montessori – jej zadaniem jest, wspieranie twórczej aktywności dziecka oraz danie mu szansy na wszechstronny rozwój fizyczny duchowy, kulturowy i społeczny. Rozwija w dziecku samodzielność i wiarę we własne siły…

Metod jak widać jest bardzo wiele,mogłabym je wymieniać bez końca i nie raz będę do nich wracać – sztuką jest wybrać tą właściwą/skuteczną dla specyficznego profilu naszego dziecka a nie ku uciesze terapeuty czy nauczyciela… Podpowiem, że u dzieci z autyzmem istotną rolę odgrywa trening umiejętności społecznych. Godne polecenia:

Szkolenie z zakresu teorii umysłu: Rozmowy komiksowe

źródło: sp275.waw.pl

Blog na WordPress.com.

Up ↑