251627_124931290922182_386011_n
Anton Semenov

„Uderzającą cechą dziecięcych lęków jest to, że często nikt inny o nich nie wie. W połowie przypadków z problemów dziecka nie zdaje sobie sprawy nawet matka. To dziwne, zważywszy na fakt, że mamy często wiedzą więcej o malcu niż on sam (Kutscher, Attwood, Wolff, 2007).

 

Co ciekawe, wiele dzieci z zaburzeniami lękowymi intuicyjnie czuje, że zamartwia się wszystkim bardziej od swoich rówieśników. Często bezpośrednie pytanie dotyczące tej kwestii pozwala dziecku swobodniej o tym rozmawiać. Najczęstszymi źródłami zmartwień są kłopoty w nauce (dziecko czuje się mniej inteligentne od kolegów), strata (śmierć, choroba), kłótnie rodzinne, obserwowanie lub doświadczanie przemocy czy troska o własny wygląd (otyłość, trądzik, wzrost).

Problemy ze snem

Problemy ze snem są ważnym fizjologicznym objawem zaburzeń lękowych. Bezsenność (definiowana jako regularne trudności z zaśnięciem w ciągu 20 minut od położenia głowy na poduszce) to częsty spotykany problem towarzyszący temu schorzeniu. Zbyt wczesne budzenie się, np. o 3 nad ranem, i kłopoty z ponownym zaśnięciem to także charakterystyczne objawy lęków . Wszystko to może prowadzić do senności w czasie dnia, co z kolei jest prostą drogą do kiepskich wyników w nauce. (Zauważ, że głośne chrapanie i powodujące tę dolegliwość zaburzenia fizjologiczne także mogą powodować senność i problemy z koncentracją, ale zazwyczaj nie utożsamia się ich z bezsennością).

Skoro tak łatwo jest przegapić objawy zaburzeń lękowych, zawsze musimy pamiętać o tym schorzeniu, gdy napotykamy dziecko skarżące się na dolegliwości fizyczne, unikające czegoś, mające kłopoty z koncentracją lub łatwo się irytujące. Często warto zapytać młodego człowieka wprost o doświadczane problemy” (Kutscher, Attwood, Wolff, 2007).

źródło: Martin L. Kutscher, Tony Attwood, Robert R. Wolff: „Dzieci z zaburzeniami łączonymi…”, K. E. LIBER, Warszawa 2007

Reklamy